Rutte ook naar Bea

De koningin zal vanavond ook overleggen met demissionair premier Mark Rutte. Hij wordt verwacht op Paleis Huis ten Bosch.

Rutte is aan de beurt nadat koningin Beatrix heeft gesproken met voorzitter Fred de Graaf van de Eerste Kamer, voorzitter Gerdi Verbeet van de Tweede Kamer en vicepresident Piet Hein Donner van de Raad van State.

In overweging

Rutte was vanmiddag ook bij de koningin. Hij bood toen het ontslag aan van zijn kabinet. De koningin nam het ontslag 'in overweging' en verzocht de ministers en staatssecretarissen "al datgene te blijven verrichten wat zij in het belang van het Koninkrijk noodzakelijk achten."

Spits Redactie | 24-04-12 | 21:19 | Gewijzigd: | 7 reacties

Politiek

Rutte: verkiezingen 12 september

Premier Rutte biedt ontslag aan bij Trix

Extra foto's

Reacties

KABINETSFORMATIE: EEN RONDJE KONINKLIJK GEKONKEL
Posted on 26 augustus 2010 by Administrator
Ingezonden stuk van een bezorgde lezer. De obscure Nederlandse kabinetsformaties onder regie van een ongekozen staatshoofd zijn de meest zichtbare uitwas van de totaal achterhaalde en snel degenererende constitutionele monarchie.

Ten tijde van kabinetsformaties komt het mankeren van de Nederlandse versie van de democratie iedere keer weer pijnlijk aan het licht. Op ondoorzichtige wijze worden onder actieve leiding van de van Amsberg allerhande onderhandelingen gevoerd en argumenten uitgewisseld, waarvan de burger en het parlement uiteindelijk maar een beperkt deel ter inzage krijgen. Het formatie-proces is een vormvrije geheime procedure op basis van gewoonterecht onder leiding van Van Amsberg, onschendbaar, waardoor de demissionair minister-president verantwoording draagt voor mevrouw’s doen en laten.

Er is al veel over gezegd en geschreven en ieder weldenkend mens kan deze gedragingen niet plaatsen in de beginselen van een moderne, ordentelijke en inzichtelijke democratie. Op doordachte wijze heeft men de gedragingen in het formatieproces vakkundig afgesloten van controle en inzicht. De informateur kan door het parlement weliswaar worden uitgenodigd om toelichting te geven maar dit betreft slechts een beperkte verantwoording omdat de men zelf naar eigen inzicht bepaalt wat wel en niet wordt toegevoegd aan het aan het ministerie van algemene zaken over te dragen dossier.

Een ongekozen staatshoofd leidt actief het formatieproces achter gesloten paleisdeuren, afgeschermd door grondwettelijke onschendbaarheid en de daaruit voortvloeiende onbereikbaarheid. Bij de formatie betrokken partijen valt evenmin informatie te halen. Bewindslieden zitten vast in hun ‘vrijwillige’ geheimhoudingsplicht en eedaflegging. Van de onderhandelende fractievoorzitters en –specialisten kan om dezelfde reden geen openheid worden verwacht. Over het waarom van deze geheimhouding is weinig bekend. Er is niks zinnigs te bedenken om dit ondoorzichtige gekonkel in stand te houden, maar in het politieke landschap bekommert zich niemand om deze ‘bestendige’ gedragingen.

Zelfs WOB verzoeken in het kader van vereiste openbaarheid van bestuur strandden. Naar aanleiding van de schimmige kabinetsformatie van 2003, waarin een CPB-berekening een grote rol zou hebben gespeeld, werd een WOB verzoek ingediend. Openheid van zaken werd echter door de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State geweigerd. De motivatie werd gevonden in de oncontroleerbare stelling dat ‘openbaarmaking van documenten over de kabinetsformatie het vertrouwen en de verstandhouding tussen regeringspartijen, kabinet, specifieke bewindspersonen en kamerfracties, ook na de voltooiing van de formatie van het huidige kabinet, verstoren en onder druk zetten’. Leuk gevonden, maar natuurlijk een drogreden pur sang afkomstig uit de echoput van de macht. Waar blijven de eerste democratische parlementariers die zich hiertegen verzetten? Wellicht is ieder het veel te druk om met een kluitje in het riet te worden gestuurd.

Thans verkeert Nederland wederom in dezelfde ondoorzichtige en ondemocratische situatie. Wij hebben recentelijk weer mogen constateren, dat de majesteit op onoirbare wijze de kabinetsformatie naar haar hand heeft weten te zetten: zie “Zo werkt democratie in Nederland”

Als het staatshoofd en de door haar uitgekozen informateurs zo goed hun werk zouden doen, verzet geen enkel redelijk belang zich tegen volledige openheid en controleerbaarheid. De ‘toegevoegde waarde’ van het staatshoofd blijkt tot heden nergens uit en het valt niet in te zien waarom de opgepoetste fractievoorzitters zo in de war moeten geraken van de door het staatshoofd aangeboden hoeveelheid melk in de koffie. De beroemde uitdrukking of het een wolkje of en plens moet zijn zegt eigenlijk al genoeg. Ook voor de betrokken politieke partijen is evenmin geen enkele steekhoudende reden te bedenken om inzicht te onthouden en de werkelijke beweegredenen en voorwaarden voor de coalitievorming te verdoezelen.

Het achterhouden van belangrijke informatie is als misbruik van macht te kwalificeren en strafbaar gesteld als zijnde een ambtsmisdrijf. Nu zult u denken dat het wellicht niet zo’n vaart zal lopen, maar het strafrecht is nog de enige weg die te bewandelen is om af te dwingen dat de formatie wordt gereorganiseerd en te ontdoen van koninkijke inbreng.

Nog even de vicieuze cirkel van het uiterst ingenieus en doordacht juridisch dichtgetimmerde formatieproces op een rijtje:

- kabinetsformatie is geheim door onderhandse aanvaarding vertrouwelijkheid betrokken partijen

- het leidinggevende (leidingnemende) staatshoofd is onschendbaar

- de ministerieel verantwoordelijke minister-president is demissionair

- openbaarheid in kader openbaarheid bestuur wordt geweigerd door de raad van state

- actio popularis geruisloos afgeschaft (rechtsmiddel voor de bezorgde burger ten opzichte van de overheid)

- de nationale ombudsman is onbevoegd kennis te nemen van formatie-perikelen

- strafrechtelijke toetsing op basis van ambtsmisdrijf kan alleen door hoge raad op uitsluitend verzoek van parlement of staatshoofd. (al in 1881 !! heeft men deze sfeer uitgebreid tot parlementariers, aangezien deze anders door een verzoekschrift aan het OM in staat van beschuldiging konden worden gesteld)

Teneinde dit ingenieuze spel van misbruik van macht te doorbreken zal er dus een koninklijk besluit moeten worden genomen met een niet te weigeren opdracht aan de procureur generaal om bij de hoge raad de bewindspersoon aan te klagen voor het plegen van een ambtsmisdrijf. Iedere burger kan een verzoekschrift indienen bij het staatshoofd. Wellicht dat op deze basis in ieder geval enig tegengas wordt gegeven aan deze onwenselijke en ondemocratische gang van zaken. Er lijkt immers niets op tegen om in volledige openbaarheid de formatie op doorzichtige wijze door de grootste partij uit te laten voeren. Daarmee komt eveneens de functie van de onschendbare koningin te vervallen. Sommige gemeenten zijn daarin al vergevorderd en het democratisch proces wordt daarmee uitstekend gediend.

Burgers kunnen dan zelf controleren wat er met hun stem gebeurt na de verkiezingen.

Probleem blijft het “incestueuze” machtsnetwerk, waar men te rade moet gaan, met het verzoek zichzelf op te heffen of in ieder geval buitenspel te zetten. De slager die zijn eigen gehaktbal gaat keuren, dus.

Dit stond te lezen op Herstel de Republiek