De winnaars en verliezers bij de PVV

Voor Geert Wilders waren de afgelopen twee jaar niet de succesvolste uit de nog prille geschiedenis van zijn partij. Schandalen rond pornobaronnen, veroordelingen en brievenbusplassers ontsierden het gedoogpartnerschap. Sp!ts zet de winnaars en verliezers op een rij.

De winnaar (1)
Voormalig ambtenaar Sietse Fritsma groeide in zes jaar uit tot een degelijk Kamerlid met een onwaarschijnlijk grote feitenkennis. Fritsma is één van de hardliners in de fractie en mag uitspraken doen over de islam. Dat is een zeldzaamheid – alleen Geert Wilders zelf en integratiewoordvoerder Joram van Klaveren is dit gegund. Fritsma werd voor zijn progressie beloond met een plaats in de sollicitatiecommissie voor de kandidatenlijst. Hij is ontketend, zo vrezen fractieleden. Fritsma wil de lijst flink opschonen en het is nog maar de vraag of Geert Wilders hem gaat tegenhouden.

De winnaar (2)
Politieman Louis Bontes is de grootste verrassing van de lichting PVV-Kamerleden die in 2010 arriveerde. Sinds begin 2012 is hij lid van het fractiebestuur. In de pikorde is hij daarmee een groot deel van de Kamerleden voorbij die al een hele periode in de Kamer hebben gezeten. Tijdens de Catshuisonderhandelingen volgde een nieuwe beloning. Terwijl Wilders en Agema de onderhandelingen succesvol saboteerden, kreeg Bontes tijdelijk de leiding over de fractie. Hij geldt als lek- en smetvrij en mag derhalve rekenen op een prominente plaats op de kieslijst. Wordt bovendien als één van de weinige PVV’ers genoemd voor een burgemeesterschap of positie in het kabinet.

De verliezers (1)
De grootste verliezer is zonder meer Eric Lucassen. De Haarlemmer is inmiddels beter bekend onder zijn bijnaam ‘brievenbusplasser’ en hoeft er niet op te rekenen dat hij op de lijst terecht komt. Hij staat er geheel alleen voor in de fractie, in tegenstelling tot het clubje Kamerleden dat door Kortenoeven en Hernandez als bondgenoten gezien wordt. Enkelen moeten vrezen voor hun positie op de nieuwe kandidatenlijst. Dit gaat in ieder geval om Jhim van Bemmel en Roland van Vliet. De eerste verzweeg een veroordeling maar verraste vriend en vijand vervolgens wel door een onderzoek naar kartelvorming in de telecomsector af te dwingen. Kamerleden, ook van andere partijen, waren stikjaloers. Limburger Van Vliet was bijna gedeputeerde in zijn eigen provincie. Hij zag die droom in rook opgaan door een akkefietje met beroepsruziemaker Laurence Stassen. Van Vliet en Van Bemmel houden vol dat ze geen plannen hebben de partij te verlaten. Ook de namen van André Elissen, Lilian Helder en Harm Beertema zingen rond.

De verliezers (2)
Volgens Kortenoeven en Hernandez zou de ‘oude’ PVV-fractie die al sinds 2006 in de Kamer zat, een soort ronde tafel vormen. Daarvan maakte in ieder geval Hero Brinkman geen deel uit. Hij stond al sinds 2010 buitenspel. Richard de Mos kwam tussentijds in de Kamer en baarde daarna onder meer opzien door zijn verlangen Ineke van Gent voor een dijk te rollen om het water tegen te houden. Ineens werd het echter stil in de Kamer. Naar verluidt zou hij een verbod op interrupties hebben gekregen omdat hij anders enkel ‘debiele dingen’ zou roepen. Ook de ‘laatste Limburgse ridder’ Dion Graus maakt geen deel uit van de ronde tafel. Hij liep weg uit de parlementaire enquêtecommissie over de bankencrisis omdat hij geen vragen zou mogen stellen. In feite had hij zich slecht voorbereid, klagen collega’s. Mede daardoor zou hij slecht liggen in de fractie. Raymond de Roon, tot slot, werkte zichzelf uit het epicentrum van de partij door een relatie aan te gaan met zijn eigen medewerker. Vervolgens kende hij haar zelfs een exorbitante loonsverhoging toe, zonder dat daar een aanwijsbare reden voor was.