De Afghaanse provincie Uruzgan was jarenlang een uitvalsbasis voor honderden Nederlandse militairen. Nu is er nog maar één Nederlander namens de overheid in het gebied. Ontwikkelingsadviseur Monique Korzelius van het ministerie van Buitenlandse Zaken is verantwoordelijk voor het besteden van de laatste hulpgelden. "Echt afronden is het echter niet, meer overdragen’’, aldus Korzelius.

De vrouw van 28 miljoen zoals Korzelius ook wel wordt genoemd, verwijzend naar het budget dat zij dit jaar onder haar hoede heeft, werkt intensief samen met de Australiërs. "Zij hebben veel van onze taken overgenomen en doen die ook op een soortgelijke manier’’, vertelt ze tijdens een rit in een gepantserd voertuig over een pas aangelegde weg.

De weg is één van de laatste grote projecten van de Nederlanders. "We betalen komend jaar verder nog de bouw van een civiele vliegtuigterminal in Tarin Kowt en we werken aan het opzetten van een school voor beroepsonderwijs.’’ De uitvoering van de projecten gebeurt door de Duitse hulporganisatie GIZ, waar de Nederlanders ook in Kunduz mee samenwerken.

Ook andere projecten hebben volgens Korzelius verschil gemaakt, zoals een nieuwe gevangenis en een gesubsidieerde vliegverbinding om naar Tarin Kowt te vliegen. Korzelius is nog tot 1 januari in Uruzgan. Daarna zal vanaf de ambassade in Kabul af en toe een ambtenaar naar de provincie gaan om daar enkele weken te werken. Diegene zal dan toezien op de besteding van in totaal 15 miljoen euro aan hulpgeld in 2012 en 2013.