Nederland is opeens goede doelen gek. Vraag me niet waarom, maar de verbonovisering van ons land is in volle gang. We zijn zulke slechte mensen geworden dat we aan iedereen moeten laten zien dat we ook goed kunnen doen.
'Ik recycle niet, jaag ieder weekend op edelherten en paal geregeld de beste vriendin van mijn dochter, MAAR dankzij mijn maandelijkse 2 euro en 93 cent hebben blinde en uitgehongerde Afrikaantjes nieuwe kleurpotloden en elektrische vliegenmeppers.' Heel goed meneer de gemiddelde Nederlander, veeg je zondes maar lekker onder een dik tapijt van gekunstelde liefdadigheid.
We zijn allemaal ineens zo godverdomme menslievend en vol van compassie, en BN'ers lokken je van stichting naar stichting met hun krokodillentranen en hartverscheurende autocue anekdotes.
'Ik ben een BN'er. Vorige week waren er in de Weekend foto's van mij en mijn minderjarige maîtresse te zien, maar vandaag wil ik jullie vertellen over alleenstaande moeders uit Botswana.Dit is Ukelele...' Rot op BN'er! Vorig jaar was je nog het gezicht van de Stichting Geelzucht, een stichting die opkomt voor oververmoeide Aziaten en in 2005 was je ambassadeur van Stichting Beide Pinken, een organisatie die een vuist maakt voor jonge vuurwerkslachtoffers.
Maar helaas ben ook ik niet heilig. Twee maanden geleden verbond ik mijn naam aan Pink Ribbon. Ik verkocht schrijfworkshops voor minimaal 50 euro per uur en al dat geld ging dan naar Pink Ribbon, want een ziekte die vrouwen ontvrouwd is simpelweg mijn grootste vijand.
Nu blijkt dus dat Pink Ribbon net zo veel voor borstkanker doet als goedkope magnetrons en overgewicht tezamen. De lieve mensen die zich in hadden geschreven voor mijn workshop zijn nu woedend. Ze haten me en noemen me een afzetter en een duivelse borstprotheseverbrander.
Hierdoor durf ik dus niet meer naar buiten zonder zo'n geel armbandje om de pols en een WNF-button op mijn muts van Stichting AAP. Ik ben een goed mens. Echt. Ik ben een goed mens.
Column: Een hartverwarmend initiatief
Column: Alcohol
Afgelopen zaterdag was ik uitgenodigd voor een boottocht voor de nabestaanden van slachtoffers...
meer >
1 / 2 km
meer files
Reacties
Blijft op zelfde niveau hangen, jammer.
gelijk heeft hij. als je een goed mens wilt zijn begint dat eerst bij jezelf. ten tweede is het onzin om in een recessie tijd zoveel geld aan het buitenland te schenken. nu wij in de problemen zitten zie ik ook geen geld onze kant op komen. besteed het geld liever in nederland en koop nederlandse producten. daarmee doe je niet alleen jezelf een plezier maar ook de rest van de nederlandse samenleving.
15 concerten geven in Afrika en daar 100 miljoen euro voor vragen en tijdens de concerten elders ter wereld loopt Bono te schreeuwen dat er geld moet naar Afrika, tuurlijk Bono, wat denk je zelf? ik hoop dat deze man een hele ernstige ziekte krijgt en er langzaam aan kapot gaat, loser eerste klas......
Ik geef helemaal niets aan en om goede doelen. Goede doelen halen geld binnen om in eerste instantie de stichting in leven te houden (lonen en overhead bekostigen) en als er wat over blijft mag je hopen dat ze er iets goeds mee doen. Waarom is er eigenlijk armoe in Afrika? Er is inmiddels een biljoen dollar aan hulp naartoe gestuurd, maar toch lijkt er geen verandering te komen. Dat komt, lieve mensen, omdat de 'goede doelen' hun bestaansrecht verliezen als er daadwerkelijk iets concreets werd gedaan en vooruitgang werd geboekt.
@hoocheecoochee | 02-12-11 | 07:58
Dat moet ik die James Worthy inderdaad meegeven... hij blijft op hetzelfde niveau. Wel jammer dat de Sp!ts niet in staat is om echte columnisten aan te trekken.
Ik vind hem wel aardig. Alleen een beetje jammer, dat meneer Worthy het enorme belang van de goedkope magnetron voor vrouwen danig onderschat.
.
.
@ Eagle_Eye | 02-12-11 | 08:55
"Goede doelen halen geld binnen om in eerste instantie de stichting in leven te houden (lonen en overhead bekostigen) en als er wat over blijft mag je hopen dat ze er iets goeds mee doen."
.
Ja, dit is zo'n beetje de karikatuur, die tegenwoordig door een aantal mensen van goededoelenorganisaties wordt geschetst. Vooral, denk ik, om voor zichzelf het niet geven aan dergelijke doelen te kunnen rechtvaardigen. Voor enkele organisaties zal het wel kloppen, maar grotendeels is dit beeld ontstaan door enkele groot opgeblazen incidenten bij één of twee grote organisaties. Bijvoorbeeld: er komt in het nieuws dat de directeur van goededoelenorganisatie X een salaris van 3 ton heeft (wat ik overigens ook schandalig veel vind) en vervolgens wordt er interwebbreed beweerd, dat dit zou betekenen dat de 60 miljoen die deze organisatie jaarlijks beheert 'dus' vooral opgaat aan salarissen van hoge piefen. Kul, natuurlijk, maar wel een 'legitieme reden' om niet meer aan deze organisatie te geven en 'het zal voor alle andere organisaties ook wel zo zijn', dus ook aan andere organisaties hoeven we niets meer te geven. Een hele opluchting, want om nou niet te geven aan een organisatie, die mogelijk wel goed werk doet, dat is ook weer zoiets... Nee, zo is het beter: EN we houden lekker ons geld EN we kunnen dat afwentelen op de 'slechtheid' van die organisaties (en hoeven er dus niet zelf verantwoordelijkheid voor te nemen). Win-win dus, in het zelfapologerend idioom van de postsociale burger.
Prima column. Een boodschap met meedere lagen, verborgen in een redelijk grappig geschreven stuk tekst.
,
En een hele dikke +1 voor: 'want een ziekte die vrouwen ontvrouwd is simpelweg mijn grootste vijand'.
Je kan een goed mens zijn James, maar als ik bij het laatste-stuk-brood-ever-in-de-wereld denk: ''Fuck ! Now its me and my gurrl or meneer Worthy!'', dan ga je er toch echt aan Vriend.