Burgers hebben recht op een betrouwbare en transparante overheid. Dat geldt niet alleen vandaag en morgen,maar dat gold ook gisteren.

Burgers hebben het recht om te weten hoe regels worden toegepast bij de overheid, wie voor welke taak verantwoordelijk is en hoe ons belastinggeld wordt besteed. Burgers hebben er ook recht op om te weten door wie politieke partijen worden gefinancierd. Dat laatste vindt het grootste deel van de Tweede Kamer heel belangrijk.

Vreemd is dat de traditionele elitepartijen VVD, CDA en PvdA aan die openheid vanaf hun oprichtingsdatum tot pas geleden nooit behoefte hadden. VVD en PvdA spekken beide al meer dan 60 jaar hun kas en het CDA doet dat ruim 30 jaar.

Wie er al die jaren geld heeft gegeven en hoe groot die bedragen zijn geweest, daarover krijgt de burger niets te horen.Geen van genoemde partijen ziet een reden om daar verantwoording over af te leggen.

Anders ligt dat voor nieuwe of nog op te richten partijen,die worden (door een nieuwe wet) binnenkort verplicht door dezelfde elitepartijen om de namen van hun sponsors en de bedragen die ze hebben gestort openbaar te maken. Vanaf de eerste dag van hun bestaan.

Concreet betekent dit dat er binnenkort geen nieuwe partijen meer kunnen ontstaan. Als zoiets in het bedrijfsleven gebeurt, dan noemen we dat kartelvorming. Voor de duidelijkheid, kartelvorming is een overeenkomst tussen ondernemers om concurrentie te beperken of uit te sluiten. Dat is in Nederland streng verboden en daar wordt dan ook flink tegen opgetreden door de Overheid. Er is zelfs een ’waakhond’opgericht om (zelfs de schijn van) kartelvorming tegen de gaan, de Nederlandse Mededingings Autoriteit. Hoog tijd dat deze organisatie haar tanden zet in de concurrentie werende afspraken van de zittende politieke partijen. Ik vind dat ze meer dan alleen de schijn tegen hebben.