Op 4 mei 1984 was ik voor de eerste keer twee minuten stil. ‘Jongens,jullie moeten even stil zijn,’ zei mama tegen mijn zus en mij, ‘twee minuutjes maar, voor de gesneuvelden.’ Ik was drie jaar dus ik dacht honderdtwintig tellen aan Pino, aangezien die een sneuvel had. Waar mijn zus precies aan dacht weet ik niet, maar ze was niet stil. ‘TWEE MAAN-DEN GEEN COSBY SHOW VOOR JOU! KIJK HOE MOOI STIL JE BROERTJE WAS!’ schreeuwde mijn moeder terwijl mijn vader driftig naar de televisieafstandsbediening zocht die in die tijd nog niet bestond. ‘Ja, maar James is alleen maar stil omdat 'ie stottert, hij is altijd stil en dat vind ik niet eerlijk,’ jankte mijn zus.
Voor veel mensen is 4 mei een dag van bezinning, maar voor stotteraars is het, in het algemeen, een dag om naar uit te kijken. Tijdens de twee minuten stilte kunnen wij namelijk uitblinken in datgeen wat we al jaren doen: stil zijn. De Nationale Dodenherdenking is mijn Olympische Spelen; het mag dan ook geen verrassing zijn dat ik al meer dan vijfentwintig jaar de stilste Nederlander van Nederland ben.
Vanavond sta ik weer op de Dam, afgetraind en wel. Op een steenworp afstand van het Nationaal Monument. Het monument dat 364 dagen per jaar fungeert als duiventampon, junkentoilet en toeristenkotszak. Het monument dat een paar weken per jaar uitkijkt op een kermis en veelal geflankeerd wordt door mannen in Magere Hein outfits die geld proberen te verdienen met stilstaan. Hoe misplaatst is de kermis op de Dam wel niet? Je hoort de dagjesmensen uit Meppel al denken: ‘Wat gaan we doen in Amsterdam? Stilstaan bij de Tweede Wereldoorlog? Of neuken in het spookhuis? Of allebei tegelijk?’
Hoe dan ook, vanavond ben ik stil, stiller dan iedereen; stiller dan een tafeldame in DWDD. Twee minuutjes maar, voor de gesneuvelden, de stotteraars, de stotterende gesneuvelden en voor mijn zus die nog steeds niet weet hoe seizoen 1 van The Cosby Show afliep.
Vandaag legt Fred de Graaf (VVD) het voorzitterschap van de Eerste Kamer neer en spreekt hij voor...
meer >
0 / 0 km
meer files
Reacties
Nou, dit braaksel had je ook beter in je pen c.q. computer kunnen laten zitten lamlul.
De slechtste aanloop naar dodenherdenking EVER!
Een keer iets anders...
Snaveltjes toe oogjes dicht en slaap lekker. Weer een Fabel achter te rug.
Wonderlijk... de meeste columnisten hebben meestal wel een redelijk constant niveau, of dat nou hoog of laag is... maar meneer Worthy weet de meest onnozele en zinloze plempsels af te wisselen met een pareltje zoals hij dat vorige week had.
Mijn God wat een trieste kolom.
Ik ga niet lezen.
Geen afstandsbediening in 1984? Armoedzaaier! Niet zeggen dat ze niet bestonden alleen omdat jouw pa er geen had!
ik vond hem leuk