Column: Ik, Jananda

Voor wie mij volgt op Twitter (@jndkgrf, aangenaam) was het geen verrassing dat Oranje verloor van Denemarken. Na de 6-0 overwinning in de uitzwaaiwedstrijd tegen het veredelde bierelftal van Noord-Ierland steeg het nationele zelfvertrouwen weer tot grote hoogte. Maar wat meldde ik direct na die wedstrijd op Twitter? “Zo, de laatste overwinning van Oranje in juni #nednie” Het had tegen de Denen, gezien de 1428 kansen die de technische staf van Bert van Marwijk op de tribune telde, dus ook een gelijkspelletje kunnen worden. Maar een overwinning? No way! Woensdag tegen de Duitsers ook niet en zondag tegen Portugal al evenmin.

Ik zal het maar toegeven: ik ben helderziend. Toen ik na de 6-0 tegen die prutsers mijn voorspelling dat Oranje in juni geen wedstrijd meer zou winnen de wereld in slingerde, liet ik de toorn der tworanjefans als een kerel over me heen komen. Ik gun ieder kind immers zijn Fanta. En zijn hoop.

Wij helderzienden proberen onze gave doorgaans een beetje onder de pet te houden. Ten eerste omdat kwaadwillenden anders gaan zorgen dat je voorspelling niet uitkomt (dat zo'n Van Persie de ballen wél goed aanneemt bijvoorbeeld) en je dan voor gek wordt versleten. Ten tweede omdat we mensen ook gewoon een leuk leven gunnen. Moet je die hoofdredacteur van NRC melden dat zijn kop voor 2014 rolt? Moet je de Maastrichtse burgemeester Onno Hoes informeren over de buitenechtelijke escapades van 'zijn' Albert Verlinde? Ach, je helpt er de wereld niet mee.

Maar nu kom ik dan toch uit de kast. Want ik voorzie dat Alexander Pechtold premier wordt. En als je land wordt uitgeleverd aan de Duitsers met hun heilstaat Europa, is het je burgerplicht als helderziende te melden wat je weet. Ik hoop dus dat ik na 12 september ongelijk krijg. Ook over woensdag trouwens...