Column: 50 tinten

Pauw: Als laatste is bij ons aangeschoven Mai Spijkers, uitgever van 50 Tinten Grijs. Het is bekend, 50 Tinten Grijs is een kassucces. Kunt u dat verklaren?
Spijkers: Ik denk dat het komt doordat het op alle fronten een vernieuwend boek is.
Pauw: Vernieuwend?
Spijkers: Nou, seks in boeken, dat hadden we natuurlijk nog nóóit gezien. Maar de vernieuwing ligt niet alleen op inhoudelijk vlak.
Witteman: O?
Spijkers: Ook op stilistisch vlak zijn we met dit boek nogal baanbrekend. In de hele trilogie staan slechts 150 woorden, alleen dan steeds in een andere volgorde. Een enorme prestatie om dat ruim 1500 pagina’s lang consequent vol te houden.
Witteman: Fantastisch! En wat vinden de lezeressen daarvan?
Spijkers: Die merken daar niks van. Je moet niet vergeten dat die normaal gesproken alleen ondertitels lezen. Dit is een boek voor niet-lezers.
Pauw: Een grote markt dus? Spijkers: Een enorme markt, véél groter dan de markt voor wel-lezers.
Pauw: Dit is nu de vertaling, en...
Spijkers: Dat is ook al zo bijzonder, het boek is vertaald door Google Translate, daarna is er geen enkele redactie meer op losgelaten.’t Is veel goedkoper, en de lezeressen merken het blijkbaar niet. Dat is de toekomst van dit prachtige boekenvak.
Pauw: Denk je dat we nog meer van mevrouw James gaan horen?
Spijkers: Zeker, die is nu al 3 boeken tegelijk aan het typen op d’r Blackberry.
Witteman: Toe maar,is daar al iets over bekend?
Spijkers: Er zijn wat zinnen uitgelekt. ’Zijn balzak hing als een zoete aardappel tussen zijn benen’. Dat komt uit 50 Binten Grijs. Of ’Verdorie, die cartridge raakt zo wel heel snel leeg! Brieste Arie terwijl hij zijn Canon swaffelde.’ Uit 50 Printen Grijs.
Pauw: Ze borduurt duidelijk voort op het succes dat ze met deze trilogie heeft?
Spijkers: Het was me nog niet opgevallen, maar nu u het zegt!
Pauw: We gaan het allemaal lezen.