Ze heeft een dochtertje om op te vreten en een kledingkast waar iedere vrouw jaloers op is. In die zin heeft Katie Holmes (32) het goed voor elkaar. Maar als de roddelbladen geen goed woord voor je over hebben en de filmrollen uitblijven, heb je als actrice toch een probleem. Iedereen dacht dat de mooie brunette een glansrijke loopbaan te wachten stond toen ze in de jaren negentig doorbrak als Joey Potter in de tienerserie Dawson’s Creek. Maar de verwachtingen werden – op Batman Begins na – niet waargemaakt. Met de horrorfilm Don’t Be Affraid of the Dark, haar eerste grote film in lange tijd, krijgt ze opnieuw de kans om zichzelf op de kaart te zetten.

„Ik vind dat mensen verder zouden moeten kijken dan de publiciteit rond een actrice als Katie Holmes”, komt grootmeester en in dit geval verantwoordelijk scriptschrijver Guillermo Del Toro voor haar op, vlak voordat het onderwerp van gesprek fashionably late de suite van het New Yorkse Waldorf Astoria Hotel binnen komt wandelen. „Dan zouden ze zien wat voor geweldige actrice ze is. Ga maar eens terug naar haar beginjaren, ten tijde van de films Go en Pieces of April, dan zie je hoe goed ze is.”

In Don’t Be Affraid of the Dark verhuist Holmes als de vriendin van Guy Pearce en de stiefmoeder van het schattige kindsterretje Bailee Madison naar een oud huis met een kelder waar moordlustige wezens wonen. Voor die rol zocht Del Toro een dame in wie het publiek zich gemakkelijk herkent. „Iemand die je snel aardig vindt. De rest deed er voor mij niet toe. Ik zocht een degelijke actrice. En dat is Katie.”

„Sorry dat ik wat later ben”, excuseert een prachtige, 1.85 meter lange – met hakken, dat wel – Holmes zich als ze vijf minuten later naast lobbes Del Toro plaatsneemt. Regel nummer één voor iedere journalist die met haar mag praten: je rept met geen woord over de Scientologykerk. Toch is het eerste dat opvalt als ze goed en wel geïnstalleerd is, dat aan haar kettinkje de eerste letter van haar omstreden geloofsovertuiging bungelt. O nee, het is de S van dochtertje Suri, leert nader onderzoek. Regel nummer twee: don’t mention Tom Cruise, de man die zijn zestien jaar jongere vrouw volgens geruchten flink onder de duim zou houden.

„Ik vond het heel leuk om met Guillermo te werken en ik vond het verhaal ook heel mooi”, antwoordt ze met dat welbekende – en door voormalige beste vriendin Anne Hathaway gepersifleerde – scheve lachje op de vraag wat haar aansprak in deze horrorfilm. „Het is dan wel een genrefilm, maar er zitten geweldige karakters in en een hele sterke emotionele spanning. En daarnaast ben ik een enorme fan van Guillermo. Ik was echt thrilled and honoured”, steekt ze de loftrompet over de maker van de nog te verschijnen Lord of the Rings-prequel The Hobbit.

Maar wat ze het meest interessant vond aan deze hoofdrol, is het karakter van het personage, dat volgens Holmes heel wat diepgaander is dan het kwetsbaar vrouwtje dat zich telkens op bevallige wijze een hoedje schrikt wanneer er een eng wezen de hoek om komt. „Ik vond de kracht die je ziet wanneer ze het kind wil beschermen heel mooi. Ik vond dat heel écht.” Niet de surrealistische horrorelementen, maar die menselijke echtheid is waar ze zich bij het acteren toe verhield, zegt ze. „Ja, die wezens zijn heel eng. Maar er is ook een angst die voor iedereen herkenbaar is. Je weet wel, relatiedynamiek”, zegt ze, uiteraard zonder uit te wijden over hubby Tom.

Del Toro valt Holmes, als onvermoede feminist, bij. „In het horrorfilmgenre heeft men het altijd over de ‘scream queen’, wat betreft de vrouwelijke hoofdrollen. Ik wil graag een punt maken dat daar tegenin gaat. Ik maak graag sterke vrouwelijke karakters, geen slachtoffers. Daarom is Katies karakter nooit bang. Ze is onbevreesd van begin tot eind.”

Al even onbevreesd klinkt Holmes zelf, als het gaat om haar acteercarrière. Wat dat betreft is er momenteel vooral goed nieuws: haar rol van Jackie Kennedy in de mini-serie The Kennedy’s kwam haar afgelopen jaar in de VS op goede kritieken te staan en volgend jaar staat er een romantische komedie op de planning. „Mijn ambitie is nooit veranderd”, zegt ze gevraagd naar de laatste, magere jaren. „Ik heb altijd actrice willen zijn en dat is onveranderd gebleven.”