*

Recensie: The Artist

De beste komedie van het jaar is een woordenloze film. In zwart-wit. Eigenlijk is The Artist een project waar veel producenten in Hollywood geen seconde over na zouden willen denken, omdat dit geen elementen zijn waar het verwende 21e-eeuwse publiek doorgaans warm voor loopt. Die zullen eerder een kaartje kopen voor een digitale 3D-film met grote sterren in de hoofdrol.

Toch hangt er om The Artist al sinds de wereldpremiere op het Filmfestival van Cannes een positieve buzz. De film won aan de Cote d’Azur de prijs voor beste acteur en met alle enthousiaste kritieken die de komedie onlangs bij de uitbreng in de Verenigde Staten kreeg, lijken de geruchten in de wandelgangen dat The Artist een serieuze kanshebber is voor de Oscars reëel. Hollywood houdt erg van films die eer betuigen aan de rijke geschiedenis van de Amerikaanse film.

The Artist is een hommage aan de stomme films van de jaren twintig van de vorige eeuw. Het hoofdpersonage is George Valentin, een Douglas Fairbanks-achtige acteur (Jean Dujardin) die ondanks grote successen aan de bedelstaf raakt als in 1929 in Hollywood het geluid zijn intrede doet. De enige die dan nog in hem gelooft is de actrice Peppy Miller (Berenice Bejo), een meisje dat hij ooit in een bijrol heeft gecast en die wél de overstap naar de sprekende film heeft weten te maken.

De Franse regisseur Michel Hazanavicius heeft met The Artist een liefdevol eerbetoon gemaakt aan de begindagen van Hollywood. Met veel oog voor stijl en detail reconstrueert hij nauwgezet de sfeer van de zwijgende film - inclusief aangenaam overdadige soundtrack en tekstkaarten tussen de beelden door. Dit betekent echter niet dat dit visuele waagstukje ook een saaie film is geworden waar alleen filmnerds met voorkennis over de magische jaren van de stomme films plezier aan kunnen beleven. Integendeel.

Het sublieme spel en de uitmuntende gezichtsuitdrukkingen van zowel hoofd- als bijrolspelers maakt van The Artist een zeldzaam strak getimede komedie waar de meeste ’moderne’ grappen- en grollenmakers nog veel van kunnen leren. Een speciale vermelding in dit opzicht verdienen John Goodman (als poenige filmproducent), James Cromwell (als loyale butler van Valentin) en de russell terriër Jack, die in Cannes de ’Palm Dog’ kreeg, de prijs voor beste hondenrol op het festival. Mede door veel positieve mond-tot-mondreclame gaat The Artist de komende weken hopelijk goede zaken gaan doen in de arthousebioscopen.

Score: 5/5

R. Blokland | 24-11-11 | 12:06 | 0 reacties
Print Email PDF

Extra foto's

Relevant

Recensie: Michael
Recensie: The Future

Je bent niet ingelogd, klik hier om dat wel te doen: login.

Videos

Poll

Heeft u schulden?:

Column

Rita Verdonk

Menselijk gezien vind ik het een verstandige keuze van Job Cohen om afscheid te nemen als politiek...
meer >

Files

1 / 2 km

meer files

Weer

10 ºC

meer weer