Vanavond begint het tweede seizoen van Ali B op Volle Toeren, het tv-programma dat ’s lands favoriete ‘knuffel-Marokkaan’ salonfähig heeft gemaakt. Geen trucje, maar een weldoordachte levensfilosofie is waar de 30-jarige rapper zijn geluk aan heeft te danken. „Ik kom steeds dichter bij mijn doel in het leven.”

Hij schroefde de gemiddelde leeftijd van het TROS-publiek minstens een half decennium omlaag, won de prestigieuze Nipkowschijf en maakte – nog meer – vrienden in de rapperswereld. Sinds Ali B op Volle Toeren is er niemand meer te vinden die de entertainer niet leuk vindt. Ali Bouali, zoals hij voluit heet, zit er dan ook ontspannen bij tijdens het interview in de kleedkamer van Stadsschouwburg Velsen in IJmuiden, waar hij over een uur op moet met zijn theatershow Ali B geeft antwoord.

Heeft het succes van Ali B op Volle Toeren jouw carrière een positieve impuls gegeven?
„Ik heb het altijd heel goed gehad, qua populariteit. Er is altijd een achterban geweest die me waardeert. Daar is nu een nieuwe groep bijgekomen. Mensen die openlijk tegen me zeggen dat ze eerst een hekel aan me hadden en me nu leuk vinden. Dat merk ik in mijn werk. Nu doe ik bijvoorbeeld, als ze me ergens voor vragen, niet meer gewoon een optreden, maar schrijf ik een rap op het thema van een evenement. Een soort Ali B op Volle Toeren on tour. Dat gaat nu keihard. Het is echt bizar wat ik nu meemaak.”

Zie je jezelf als een rolmodel?
„Nee, totaal niet. Zeker niet als een rolmodel voor alleen Marokkanen. Ik ben niet perfect, maar ik wil met de dingen die ik goed doe, wel een voorbeeld zijn voor iedereen. Voor Nederlanders, Marokkanen, kinderen, voor bejaarden; het maakt mij niet uit.”

Je bent altijd positief. In die zin ben je wel een soort voorbeeld.
„Ik heb ook mijn tekortkomingen. Maar ik heb humor als wapen. Ik kan met zelfspot een heleboel compenseren. Maar dat betekent niet dat ik perfect ben.”

Wat zijn die tekortkomingen?
„Weet ik veel. Dat kun je beter aan anderen vragen. Ja, bijvoorbeeld aan Mo, mijn broer en tourmanager. Maar als ’ie slechte dingen zegt, ontsla ik hem natuurlijk. Hij is mijn manager on the road. Hij moet zorgen dat er een parkeerplaats is waar alleen ik kan komen, omdat anders mijn auto bijvoorbeeld tussen allemaal fans kan komen te staan. Dat is niet de bedoeling. Ik heb niet veel eisen verder. Alleen water. En dat ik er op tijd ben, dat het geluid goed is, het eten goed is en dat ik een fatsoenlijke kleedkamer heb, dat soort dingen.”

Je theatervoorstelling heet Ali B geeft antwoord. Waarop eigenlijk?
„Op van alles. Ik geef altijd antwoord door middel van stand-up, poëzie, een liedje of toneel. Ja, ik krijg wel eens rare vragen. Dan zit er zo’n lolbroek in de zaal die wil weten hoe vaak ik masturbeer. Dat ga ik natuurlijk niet zeggen. In zo’n geval is er een hele grote kans dat ik als een stand-upper reageer. Mooie vragen zijn: Droom je in het Marokkaans of droom je in het Nederlands? Of: Welke opvoeding geef je je kinderen?”

Waarom ben je eigenlijk het theater in gegaan?
„Ik lulde net iets te lang tussen de liedjes door om alleen nog maar rapper te zijn. Bovendien kan ik niet zo goed tegen het idee dat je dan op zo’n podium staat en dat er dan mensen doorheen gaan praten. Dat je niet de volste aandacht hebt, terwijl je wel iets heb gemaakt met heel veel ziel en zaligheid. Niks kan tippen aan theater. Dat is het volmaakte platform voor zelfexpressie. De spotlights staan aan, de mensen hangen aan je lippen, er is respect en volledige aandacht.”

Die vraag uit het publiek: Welke opvoeding geef je je kinderen? Wat is het antwoord daarop?
„Dat zeg ik hier niet. Maar in het theater wel. En dan op zo’n manier, dat mensen ook nog een leuke avond hebben. Het moet geen infotainment worden. Laatst was er zo’n Weekend-journalist die in de zaal ging zitten en alle antwoorden op de vragen van de zaal ging noteren alsof hij ze zelf stelde. Gaat ’ie vervolgens in de Weekend zetten dat hij een diepte-interview met Ali B heeft gehad. En de humor die ik in mijn show verwerk, was er niet in terug te lezen. Ik las het en dacht: wat is dit voor heftigs?”

Je bent wel érg goed in het afschermen van je privéleven.
„Ja, maar ík heb ervoor gekozen om beroemd te worden. Mijn familie niet.

Heb je daar echt voor gekozen dan?
„Op een gegeven moment wist ik: ik word nu beroemd. Ik dacht: ga ik hiermee door of niet? Toen heb ik gekozen om door te gaan. Ik heb totaal geen bezwaar tegen beroemd zijn.”

Zelfhulpboeken
Op de vraag waarom hij zo relaxed is onder zijn bekendheid, volgt een antwoord dat in een notendop zijn ‘geheim’ lijkt te onthullen. Eigenlijk is Ali B ongelooflijk mindful: een staat van zijn die hele volkstammen tegenwoordig met behulp van therapie en zelfhulpboeken proberen te bereiken.

„Kijk. Ik relativeer alles kapot om me goed te voelen. Ik hou van logica. Emotioneel reageren en dan niet meer helder zien wat er nu feitelijk aan de hand is, is gewoon niet goed voor een mens. Het leven wordt iets mooier als je relativeert. Maar daardoor herken ik wél die kutmomenten waarin ik zou kunnen blijven hangen. Omdat ik me zo goed voel, kan ik heel makkelijk praten over hoe kut iets voelt. Het is een beetje paradoxaal. Je kunt woede voelen, zonder woedend te zijn. Je kunt angst voelen zonder bang te zijn. Je hoeft je niet te identificeren met een gevoel, je hoeft het alleen maar te constateren. En op het podium vergroot ik al die dingen dusdanig uit, dat we met z’n allen een hele leuke avond hebben. Bijvoorbeeld: mijn kind begint midden in de nacht te janken, een hele week lang. Fucking kut. Dan vind ik thuis een manier om daarmee om te gaan. Maar voordat ik dat doe, stop ik dat gevoel als het ware in een soort vacuüm, en maak ik het nog erger dan je kunt bedenken. Dat ga ik in het theater vertellen met heel veel humor. Ik vind het leuk om te lachen, ik vind het leuk om te bewonderen en bewonderd te worden, ik vind het leuk om te inspireren. Dat doe ik elke dag. Maar ik mag het ook op tv doen, en op het podium. Mijn leven is eigenlijk heel prachtig. Snap je?”

De laatste tijd lijk je nog meer op dreef. Waar komt dat vandaan?
„Ik kom steeds dichter bij mijn doel in het leven: in mijn element zijn met datgene wat ik doe. In je element zijn, dat is een gevoel, ik zou niet weten hoe je dat moet omschrijven. Als dat synchroon loopt met je werk, dat je één persoon bent, overal, op tv, in het theater en thuis. Humor is daarbij een belangrijke waarde. Maar ook familie, spiritualiteit, ontwikkeling, ergens iets aan bij kunnen dragen.”

Wat draag jij dan bij?
„Verbinding. Niet zo van: hé, wat ga ik eens doen, ja ik weet het, ik ga mensen verbinden. Ik heb geen keus. Het is mijn manier van leven: interesse hebben voor allemaal nieuwe werelden. Door daarover te praten, ben ik al aan het verbinden. Ik zie in de zaal altijd een heel gemixt publiek, qua etnische achtergronden, leeftijden. Maar er is maar één Ali. Die doet maar één ding, op één manier.”

Wanneer kom je nou eens met een nieuw album?
„Daar ben ik nog niet over uit. Ik weet alleen dat het heel veel jaren mee moet gaan. Ik ben op zoek naar een formule waar muziek tekst raakt. Waar muziek dynamisch wordt. Ik wil iets fris, iets origineels gaan doen, met mooiere teksten, complexere rijmschema’s. Ik wil heel graag groeien als muzikant. Ali B op Volle Toeren heeft me de ruimte gegeven om te experimenteren, en daar leer je het meest van. Ik heb nu eigenlijk mijn eigen conservatorium thuis. Ik kom er steeds meer achter hoe ik met muziek emotie op kan roepen. En dat is een heel machtig gevoel.”

Ali B op Volle Toeren, vanavond om 21.10 uur op Nederland 3