Het is nu ruim een maand geleden dat Laura de Jong na een jaar zelf opgelegd shopverbod de kledingwinkels weer in mocht. Nu gaat ze aan de slag als ervaringsdeskundige en roept ze mensen op zich in te schrijven voor de Free Fashion Challenge. En vanaf 1 januari gaan er weer tientallen shopaholics op strikt winkel-dieet. 

Op 11 november liep het ‘shopverbod’ van Laura de Jong af. Door geen kleding wilde de inmiddels aan het Amsterdam Fashion Institituut afgestudeerde fashionista de snelheid en vergankelijkheid, maar vooral het ontbreken van duurzaamheid in de modewereld aan de kaak stellen. Ze hoopt nu met haar ervaring nieuwe deelnemers aan de Free Fashion Challenge te stimuleren. Samen met haar 29 toenmalige lotgenoten, van over de hele wereld. „We zijn immers zelf de beste tipgevers”, zo zegt ze. Daarnaast geven ook echte verslavingsdeskundigen advies, evenals modegoeroes, die adviseren hoe met ‘oude’ kleding toch modieus voor de dag te komen. Die achtervang is nodig, zo merkte De Jong. „Ik wist wel dat ik minder moest kopen, maar niet hoe. Als iemand me handvatten geeft hoe, gaat het een stuk makkelijker. Bovendien wordt het door mee te doen nu meer een opdracht.”

En ja, zo’n shopverbod moet een jaar lang duren. „Op die manier ga je alle seizoenen door. Ik ben er bijvoorbeeld achter gekomen dat ik heel veel zomerjurkjes kocht. Maar wanneer draag je die nou in Nederland? Als je maar een paar maanden stopt, is het meer een kwestie van inhouden dan iets wezenlijks aanpassen aan je shopgedrag.”

Eveline Kuin, freelance tekstschrijver en naar eigen zeggen full time vintage lover, gaat begin volgend jaar van start. Zij schreef zich in omdat ze „kasten, dozen en zelfs een kamer vol kleding” heeft en toch maandelijks met nieuwe impulsaankopen thuiskomt. „Ik blijf shoppen. Dat moet stoppen. Ik wil afkicken van mijn enige en hardnekkigste verslaving die er voor heeft gezorgd dat ik tot op de dag van vandaag altijd rood sta.” Toch is het financiële gedeelte niet haar enige motivatie. Kuin noemt een initiatief als dit broodnodig. „Waar is de liefde voor vakmanschap, kwaliteit en onze omgeving gebleven? We kopen zoals we produceren: op routine, aan de lopende band. Dit project zet me steeds weer aan het denken over de toekomst van de mode, slow fashion en mijn eigen consumptiegedrag. Het moet en het kan anders. Een druppel op een gloeiende plaat? Al die druppels vullen samen een emmer.”

Met haar deelname aan het project heeft De Jong nog niet het idee de wereld te hebben verbeterd. „Maar in mijn persoonlijke cirkel heb ik wel veel mensen aan het denken gezet. Winkelen is een bijna obsessieve activiteit die in het systeem zit, zo merkte ik. Ik heb reacties gekregen van mensen die zeiden dat ze in de H&M aan mij dachten en maar één, in plaats van vijf kledingstukken kochten. Dat scheelt toch. En ja, de modewereld werkt nog steeds zo. Maar ik ben ambitieus en hoop dat toch te veranderen. Dat mensen weten dat wanneer je achter de trends aan loopt, je nooit duurzaam zult kopen. Kijk eens naar wat er bij je past en koop één item waar je mee combineert.”

Dat is één van de adviezen die De Jong de komende deelnemers, in twee dagen heeft ze nu 15 aanmeldingen, meegeeft, naast dat ze nu nog wat sokken en ondergoed moeten kopen. Maar vooral: geniet van de rust. „Je hoeft nergens naar toe om iets te kopen. Ik had het niet verwacht, maar vond het heel fijn. Ik heb geleerd dat ik eigenlijk genoeg had, en dat wat ik had, goed was. Niemand die in dat jaar tegen me heeft gezegd dat ik er raar bij liep. De onrust om nieuwe kleren te moeten kopen, zit in jezelf.”

Een wijze les die Kuin nog moet leren. Zij omschrijft haar shopgedrag als: „Er zit geen shopstopknop op. Liever op water en brood dan dat ik dat ene jurkje niet koop.” Bang voor een terugval is ze niet. „Ik verwacht dat het wel goed zal gaan. Ik heb zin in een lesje zelfbeheersing en onthechting. Wandelen langs vintage winkels in Amsterdam en alle citytrips die in de planning staan worden wel een uitdaging, maar met mijn deelname hoop ik rust in mijn hoofd te krijgen, door rust in mijn kast. Dat, en een volle bankrekening.”