Het blijft feest bij Boemklatsch

Het zal even wennen zijn geweest voor iedereen die Boemklatsch ooit aan het werk heeft gezien, of dat nu op MysteryLand, Lowlands of ergens in een zweterig zaaltje in het clubcircuit was. Het zeskoppige dancecollectief uit Utrecht, genoemd naar het ’boem, klatsch’ geluid van een elementaire drumbeat, komt op Equalizer met een behoorlijk nieuwe sound. Eentje die weliswaar nog steeds dansbaar is, maar veel minder rechttoe-rechtaan beukt dan die van voorganger Spontaneous Combustion. Op de nieuwe plaat klinken meer warmte, meer vocalen en meer melodie, maar volgens VJ Ramkraak, het alias van Mark Assies, is de overgang helemaal niet zo radicaal.

„Ik vind het meer een natuurlijke ontwikkeling. Het is logisch, als je met zijn zessen bent, dat de accenten af en toe verschuiven”, aldus Assies. „Het is altijd touwtrekken en je voorkeur verandert in de loop der jaren. In het begin, dik tien jaar geleden nu, maakten we immers nog voornamelijk hiphop. Een brede smaak zullen we altijd houden, maar op Equalizer zijn we afgestapt van de hoekige klanken en meer geïnspireerd door wat je momenteel in Engeland hoort.”

De videokunstenaar componeert zelf geen muziek voor Boemklatsch, al bemoeit hij zich in de studio wel met de muzikale koers. Niettemin breekt binnenkort voor Assies pas de tijd aan om te laten zien wat hij kan: het zestal reist de komende weken met de EQ-tour door het Nederlandse club- en festivalcircuit en dat wordt een waar visueel spektakel. „Ik heb een installatie van zestien pilaren van drie meter hoog gebouwd en daar ga ik mijn visuals op projecteren. Die zijn meer dan ooit afgestemd op de muziek, we proberen echt een soort synergie van beeld en geluid neer te zetten.”

Daarin is nog altijd ruimte voor improvisatie, al liggen net als bij de meeste dj’s ’key moments’ in de set wel vast, zowel wat audio als video betreft. Op de vraag wat we ons daarbij moeten voorstellen, improviseren met beeld, doet Assies een dappere poging zijn werkwijze uit te leggen. „Feitelijk sta ik gewoon op een soort keyboard te spelen, alleen zitten er dan vele honderden filmpjes onder de toetsen, variërend van 1 tot tien seconden lang. Ik doe dit al heel lang, dus ik weet wel ongeveer wat ik zoal tot mijn beschikking heb. Soms ga ik mee met het ritme van de muziek, soms er juist bewust tegenin. En we communiceren ook met elkaar op het podium, dus meestal weet ik wel wat er komen gaat.”

Op een terugkeer naar de oude sound hoeft het publiek tijdens de komende tour niet echt meer te rekenen, maar een stel tamme avonden zal het bepaald niet worden, belooft Assies. „We hebben altijd de garantie gegeven dat bij ons het dak eraf gaat en dat is nog steeds zo. Ander geluid of niet, de energie van vroeger is gebleven. Wie een feestje verwacht, zit bij ons nog altijd goed.”