Statham niet bang voor vieze handen

Er moet daarom niet te veel betekenis aan gehecht worden dat Safe, over een veelgeplaagde beroepsvechter die de zorg voor een aan haar ontvoerders ontsnapt Chinees meisje krijgt, net íets meer emotionele diepgang heeft dan eerder werk als Snatch, The Italian Job, The Mechanic of de Transporter-franchise.

„Ik maak films om het publiek te entertainen. Als er dan mensen zijn die Safe niet alleen spannend vinden maar die ook geraakt zijn door de personages, dan is dat helemaal mooi. En ja, het was interessant om eens iemand te spelen die zelfmoordneigingen heeft nadat zijn hele leven aan diggelen is gegaan. Dat betekent echter niet dat ik per se eens een zwaar drama wil maken. Bovendien, je eet van wat er op tafel staat. Ik krijg veel actiescripts aangeboden, en daar zoek ik de beste uit.”

Een prangende vraag is dan hoe lang Statham het nog vol denkt te gaan houden; met zijn 45 lentes is hij immers niet meer piepjong. Voelt hij zijn lichaam al steviger protesteren, als hij weer eens een lange dag aan de achterkant van een rijdende metro heeft gehangen? De acteur lacht: „Ik negeer mijn lichaam altijd als dat me iets wil vertellen. Maar nee, het werk is over de jaren heen juist gemakkelijker geworden. Goed, ik ben ouder en dat voel ik soms wel, maar ik heb ook veel meer ervaring. Ik let bovendien goed op mijn lichaam. Tenminste, wél tijdens en voorafgaand aan nieuwe projecten. Tussen de films door kan ik ook flink zondigen. Vooral als het Kerst is en er even geen nieuw project op stapel staat.”

Het stuntwerk uit handen geven en zelf alleen voor de makkelijke, veilige scènes komen opdraven, is bovendien geen optie, zegt Statham. „Daarvoor vind ik het veel te leuk. Maar ik zou ook het gevoel hebben dat ik de mensen belazer. Kijk, als ik naar de bioscoop ga voor Rocky, dan wil ik Stallone in actie zien, en niet een of andere onbekende body double die alle klappen opvangt. Of het nu bewust of onbewust is, mensen merken het als je stunts niet zelf doet. En ze hebben juist veel respect voor acteurs die niet bang zijn om vieze handen te krijgen.”

De constatering dat hij van zijn generatie acteurs als enige is uitgegroeid tot een ouderwetse actieheld à la Bruce Willis, Arnold Schwarzenegger of Sylvester Stallone, doet Statham wat ongemakkelijk van de hand. „Ik wil mezelf niet in een adem noemen met hen.”

Zelfs niet nu zijn naam daadwerkelijk in dat rijtje staat? Tijdens de opnames van het door Stallone geregisseerde The Expendables (2010), waarvan dit jaar de sequel verschijnt, deelde hij immers de set met die acteurs, die tijdens de hoogtijdagen van het genre in de jaren tachtig en negentig de ongekroonde koningen van Hollywood waren. „Nee, zelfs dan niet. Stallone is een legende, een cinemagod. En al is hij inmiddels in de zestig, hij is nog steeds formidabel. Hij is een soldaat, harder dan hij worden ze niet gemaakt. Daar trek ik me graag aan op, maar ik wil me niet met hem vergelijken.”