Acrobatiek
Nierop kijkt enthousiast terug op de draaiperiode van de door Elbert van Strien geregisseerde film. „Dit is een misdaadkomedie met heel grappige stunts. Zo moest ik een man, die in een rolstoel zit, van een berg afduwen. Dat gebeurde ook echt, met een stuntman.” Zelf had de acteur geen stuntman nodig, maar zorgde hij wel onverwacht voor de nodige acrobatiek. Ik moest hard door een lange, smalle gang rennen waar op het eind de camera op een statief stond. Daar moest ik dan langs. Dat ging echter niet en op het laatste moment besloot ik er in volle vaart overheen te springen. Die actie is gebruikt in de film, daar ben ik wel trots op.”
Hij komt nog maar net van de Hogeschool van de kunsten ArtEz, maar heeft al een behoorlijk cv. De acteur was er dan ook al vroeg bij. Als kind wilde Nierop clown worden en was hij wekelijks in de Amsterdamse Jeugdtheaterschool te vinden. Lachen en gek doen, dat deed hij graag. Toen hij erachter kwam dat je ook professioneel kon acteren, maakte zijn hart een sprongetje. Nierop ging vanaf dat moment geen gelegenheid meer uit de weg en stond sindsdien constant op het toneel of voor de camera.
„Ik beweeg me nu op veel vlakken. Dingen uitproberen, netwerken. Dat hoort er allemaal bij, zeker in deze tijd van bezuinigingen. Ik moet creatief zijn om in dit vak een boterham te verdienen.” Dat wil echter niet zeggen dat Nierop zomaar alles aanneemt wat hem wordt aangeboden. „Ik wil toneel en film afwisselen, maar ga niet zonder meer voor de grote namen. Wat ik heel interessant vind, zijn de samenwerkingen tussen Nederland en andere Europese landen waaruit mooie films ontstaan. Ik zou daar wel tussen willen komen en dan in het bijzonder in een arthouse film. Die zijn gewaagder en er valt veel uit het hoge acteerniveau uit te halen. Maar dat is dan wel voor een minder breed publiek.”
Posters
Het is dus niet Nierops doel om met zijn hoofd op alle posters te komen. „Nee! Ik wil gewoon oprecht creatief met een proces bezig zijn. Hoewel ik me natuurlijk wel met die vraag bezighoud, want ik moet met dit vak wel mijn brood verdienen. Maar geld is voor mij nu geen interessant uitgangspunt. Het klinkt misschien egocentrisch, maar het gaat mij er vooral om dat ík lol heb.”
„Het is mijn passie om mensen te boeien. Zoals nu, ik sta twee keer per dag in het stuk Noem hem Pinocchio van Toneelgroep Oostpool. We treden op voor pubers, in een vrachtwagen op schoolpleinen. Dan moet je met een bak energie komen en de pubers bij hun lurven grijpen. Als ik dat niet doe, haken zij af. Het is hard werken, maar met veel voldoening. Want we krijgen ze steeds weer mee.”
Chaos
Nierop houdt ervan om zijn tanden ergens in te zetten. En, zo voegt hij eraan toe, alles wat hij doet, ademt kunst. „Het klinkt misschien cliché, maar cultuur laat je anders naar het leven kijken. Menselijker. Zouden we geen kunst meer maken, dan zou dit een verschrikkelijk saaie, economisch gestructureerde wereld worden”, betuigt hij. „Ik houd juist wel van een beetje chaos. Dus laat die afwas eens een keertje staan en stel je open voor kunst. Goed of slecht, het breekt de boel.”
Reacties
Is dat een verfilming van die geweldige jaren '90 Ome Henk (Krijg nou het gifkikker-exzeüm) hoorspelen?