’Roem en aandacht zijn de kruimels’

In Engeland moet hij haast wel in de top tien van meest besproken beroemdheden staan. Niet verwonderlijk, want de combinatie van een verleden vol seks, drugs en drank, een stormachtig huwelijk met zangeres Katy Perry en een razend succesvolle carrière als komiek ís ook onweerstaanbaar. Russell Brand laat zich echter niet meer gek maken, zegt hij. Hij werkt, mediteert, doet aan yoga en vermijdt tijdschriften en gossipprogramma’s als de pest.

„De moeilijkheid met beroemd zijn, zo weet ik inmiddels uit eigen ervaring, is dat je geen invloed kunt uitoefenen op wat mensen over je zeggen en schrijven. Het is alsof er een onafhankelijk eiland van nonsens bestaat, een eiland waarmee ik niets te maken heb. Soms ontmoet ik iemand die zegt: ’Gaat het een beetje met je, wat een vervelende toestand, zeg!’ Dan weet ik: oh, er is weer iets gebeurd op het eiland.”

Het is niet roem zelf die Brand niet aanstaat, maar de rol die het in onze samenleving speelt. „Schrijver Lord Byron was in zijn tijd beroemd, Krishna is beroemd. Ik bedoel maar te zeggen dat ook grote geesten soms bekendheid verwerven; mensen kijken tegen hen op en bewonderen hen. Daar is niets mis mee. Het probleem is dat roem nu deel uitmaakt van een maatschappij die onechtheid omarmt. Reality-tv, troep met celebrities.” Hij steekt direct de hand in eigen boezem: „Al die dingen waaraan ook ik heb meegedaan, die ik heb gepromoot, waaraan ik geld heb verdiend, en die waarschijnlijk niet zo geweldig waren.”

 

In Rock of Ages, waarin een naïef plattelandsmeisje het in het Los Angeles van de jaren tachtig probeert te maken als zangeres, zegt Paul Giamatti in de gedaante van een louche artiestenmanager dat je alleen beroemd kunt worden als je eenzaam bent en een gebroken hart hebt. Is dat waar? „Nou, niet zo letterlijk. Je moet het zien als een metafoor. Roem en aandacht zijn de kruimels van onze cultuur en kunnen liefde in de weg staan. Belangrijker is de aard van de menselijke ziel, en hoe je relaties met andere mensen zijn. Ik probeer op elk moment van de dag om anderen op een goede manier te behandelen. Hoe zij met mij omgaan, is aan hen.”

Onnavolgbaar
Inderdaad: Brand is bij vlagen onnavolgbaar, maar zijn streven om de beste Russell Brand te zijn die hij kán zijn, lijkt volkomen oprecht. „Ik geloof dat wij ons als individuen moeten richten op wat echt belangrijk is, op ons innerlijke licht en onze natuurlijke neiging om anderen goed en liefdevol te behandelen. Natuurlijk, iedereen heeft fouten, ik ook. Want al besteed ik tegenwoordig een groot deel van de dag aan meditatie en yoga, en aan het proberen een goed mens te zijn, ik ben nog steeds gek op vrouwen, ik ben egocentrisch en zeg soms grove dingen tegen mensen om wie ik geef. Maar ik erkén dat ook. Dat zou iedereen moeten doen, en vervolgens alsmaar proberen zich te verbeteren. Dan zou de wereld snel een betere plek zijn.”

Muziek
Tijd voor een luchtiger onderwerp: muziek. In Rock of Ages speelt Brand een werknemer van een legendarisch café in LA, die leeft voor de rockmuziek van bands als Whitesnake, Guns N’ Roses, Foreigner en Poison. Niet echt gepast voor iemand die opgroeide als diehard fan van zwaarmoedige figuren als Morrissey en Robert Smith. Brand lacht: „Morrissey zou inderdaad nog geen minuut in een kamer willen zijn met een band die Whitesnake heet. En ik moet bekennen dat dit bepaald niet de muziek is waar ik vroeger naar luisterde. In Essex, waar ik opgroeide, was je simpelweg niet goed bij je hoofd als je van dit soort bands hield. Mijn buurjongen David Boatman bijvoorbeeld, die zag eruit alsof hij gestoord was, en hij draaide Whitesnake. Maar hé, Rock of Ages is een leuke musical, en ik had veel plezier op de set.”

De opmerking van regisseur Adam Shankman, die eerder zei dat Russell Brand de personificatie is van rock, doet hij lachend van de hand. „Ik snap waarom hij dat zegt, vanwege mijn kapsel en mijn vroegere neiging tot zelfdestructie. En hij is mijn regisseur, dus ik mag hem eigenlijk niet tegenspreken. Maar ik moet zeggen dat er op dit moment weinig rock ’n’ roll aan me is.”