In New York wordt gewerkt, in Los Angeles in de spiegel gekeken en in Miami gesport, aldus de Amerikanen. Wees gewaarschuwd: de gezondste stad van de VS is niet goed voor je zelfvertrouwen.
Spieren. Overal waar je kijkt in Miami downtown, maar vooral natuurlijk in het beroemde Miami Beach, zie je spieren. Een bodybuilder die zijn superslanke grijze hazewindhond uitlaat, zijn afgetrainde lijf ingesmeerd met olie. Trappelende hardlopers die voor een dichte brug staan, hun iPhone losjes in de hand, een witgebleekte glimlach als accessoire. Twee vrienden die net uit de sportschool komen en hun beachbikes hebben geparkeerd voor een ongetwijfeld light koffie.
Spieren, overal. Of middelen waar spieren mee worden gekweekt. Er is hier geen supermarkt dat geen eigen schap met energiebars heeft of rekken vol multivitaminen in alle soorten en maten, en met allerlei doeleinden. De MuscleMilk - met op de verpakking in subtiele letters ’bevat geen melk’ - heeft hier haar eigen koelkast. ’s Ochtends in de talkshows hebben personal trainers hun eigen item. En al zou je denken dat iedereen hier wel zo’n beetje alles al weet over een gezonde levensstijl, de mogelijkheid tot vragen wordt dan gretig aangegrepen.
Wie hier niet hardloopt, telt niet mee. ’s Ochtends voor en ’s avonds na het werk lijkt het alsof er een mini Dam tot Dam-loop aan de gang is, zoveel joggers lopen er op straat. De meesten combineren het nuttige met het aangename en laten tegelijkertijd hun hond uit, of duwen een gestroomlijnde kinderwagen met grote wielen vooruit.
En alles gaat met uiterst gemak. Waar ik vanwege de hoge temperatuur en de hoge luchtvochtigheidsgraad met een rood, ontploft hoofd en piekhaar puffend langs de Miami River ren, word ik ingehaald door strakke hardlopers, allemaal gekleed in een perfect op elkaar afgestemd sportoutfit. Ze zijn egaal bruin en als ze al zweten, doen ze dat in een perfect geplaatst straaltje. Over hun lijf vormt zich een bescheiden, nat laagje dat de spieren alleen maar nóg beter doet uitkomen. Alsof ze zo een fotoshoot voor Sports Illustrated in kunnen hollen. Bij de vrouwen zit het met de stijltang strakgetrokken haar nog helemaal in vorm. En hoewel ik zou moeten genieten van het uitzicht op de blauwe zee en de miljoenenjachten die afgemeerd liggen voor de chique appartementencomplexen, voel ik mijn zelfvertrouwen met de meter afnemen. In Miami wórdt niemand sportief, iedereen ís het al.
Op South Beach is het niet veel anders. Hier dienen bikini’s, naveltruitjes en een zongebruinde huid als gewone outfit. Hier winkel je op sportschoenen. Hier stallen de spierbonken hun beachcruiser voor het café om een banaan/berrieshake te drinken. Mannen laten hun T-shirts aan de broek bungelen, zodat hun afgetrainde lijven goed te zien zijn, soms zelfs met de witte afdruk van de hartslagband. De menu’s hier hebben hun eigen afdeling met eiergerechten, helemaal volgens South Beach-recept. Met of zonder geel, en in de meest uitgebreide variaties. Ook het aanbod van salades is enorm en iedereen lijkt, toch op een gewone doordeweekse vrijdag, geen gebruik te maken van hun eigen ongetwijfeld hightech keuken in hun ongetwijfeld minimalistisch ingerichte loft in één van de duizenden dure complexen waar Miami (Beach) zo bekend om is. Alle terrassen op het beroemde Lincoln Road zitten afgeladen vol en iedereen zit front row bij wat wel een catwalkshow voor grote sportmerken lijkt te zijn. En terwijl de temperaturen stijgen en de levensgrote parasols worden opgezet, daalt mijn zelfvertrouwen verder.
Maar als je door de overheersende sportieve lifestyle heen prikt, kan ook de zwaarlijvige Amerikaan, of de vetzuchtige Europeaan, aan zijn ongezonde trekken komen. Op je smoothie kan je een enorme dot slagroom krijgen. En ook de broccoli bij de kokosrijst met pikante garnalen is beboterd, een gotspe voor de volgers van het Southbeachdieet. En wat te denken van een ’gewone’ salade, die zo hoog is dat je er een ladder bij nodig hebt? Ook kent Miami één van de weinige 8oz Burger Bars in Amerika, hoewel hier wordt gehaast te zeggen dat de menu’s voorzien zijn van ’signature salads’. En Miami zou geen Amerikaanse stad zijn als er niet toch stiekem op iedere hoek van de straat een McDonalds, Thank God It’s Friday’s, Kentucky Fried Chicken of een Burger King zat. Al zit die laatste dan wel in een prachtig art deco pand verscholen, en zo eet je in ieder geval je Whopper in stijl.
In Miami staan de gezonde gerechten gebroederlijk naast de burgers. En hoewel die gezonde gerechten nog altijd de overhand hebben, heeft het ongezonde voer één van de stevigste troeven in handen. Want voor diegenen met een kleine portemonnee is de keuze tussen een stevige burger ($10) en een groene salade ($14) snel gemaakt. En zo wint het ongezonde voedsel deze wedstrijd op één van de belangrijkste onderdelen deze wedstrijd: dat van de prijs. Thuis gaan we wel weer aan de salade... Met personal trainer.
Reacties
Nou hehe,eindelijk eens een echt vermakelijk stukje,leuk geschreven Stamkot.
Te lang stuk, ik ben na twee alinea's afgehaakt.