„Ik bezocht toen als jongetje de watervallen met mijn ouders en dacht meteen: hoe cool zou het zijn om híer je draad overheen te spannen?”, vertelt Wallenda (33), twee weken na zijn opzienbarende stunt. „Ik ben er de afgelopen twee jaar mee bezig geweest om alles te regelen. Stunten op en rond Niagara Falls is zowel in Amerika als Canada altijd streng verboden geweest; ze hebben in beide landen de wet speciaal voor mij aan moeten passen. Nu het gebeurd is, kijk ik er met gemengde gevoelens op terug. Op zich was het een prachtige ervaring. Ik heb alles goed meegekregen: de prachtige omgeving, het geruis van het water, het gepraat van het publiek. Ik heb zelfs nog twee interviews gegeven terwijl ik op het koord stond! Maar helaas heb ik wel voor het eerst in mijn leven een veiligheidsharnas moeten dragen. Dat wilde ik niet en op de beelden is goed te zien dat ik het totaal niet nodig heb. Maar televisiestation ABC stónd erop, en zij waren nu eenmaal mijn belangrijkste geldschieter.”
Ook dat telt, want koorddansen is niet alleen zijn grote passie, het is ook serious business. Wallenda doet zijn stunts vaak op uitnodiging van grote hotels of toeristische attracties en bereidt zich met een professioneel team – met daarin ook zijn vader en zijn oom – tot in de puntjes voor. Hoe dat gaat, is vanaf zondag bij Discovery te zien in reallife-serie Life on a Wire, waarin Wallenda gevolgd wordt in de aanloop naar diverse spectaculaire overtochten. „Mensen realiseren zich vaak niet wat er allemaal bij komt kijken. Ik kom niet pas op het laatst aanrijden in een limousine en ren even dat koordje over. Er zit veel meer werk in de voorbereiding dan in de stunt zelf.”
En daarbij lopen de spanningen in het team vaak hoog op; Life on a Wire bestaat voor een flink deel uit gekibbel over de juiste aanpak en de specifieke gevaren. „Natuurlijk, dit is een stressvol beroep dus dan horen conflicten erbij, zeker als je met je eigen vader te maken hebt. Het kan immers behoorlijk misgaan.”
Wat heet: Wallenda’s beroemde overgrootvader Karl Wallenda viel in 1978 te pletter bij een poging tussen twee torens van een hotel in Puerto Rico over te steken. Het ongeluk heeft Nik alleen maar geïnspireerd. „Ik heb op diezelfde plek ook een overtocht gemaakt. Alles wat ik doe, doe ik met hem in gedachten, als eerbetoon.” Tegelijkertijd denkt hij niet dat hem ooit iets vergelijkbaars zal overkomen. „Hij was toen al 73, had een dubbele hernia gehad en ook nog een gebroken sleutelbeen. Hij was totaal niet fit genoeg om nog zo’n stunt te proberen. Ik probeer fysiek in topvorm te blijven. Mocht er iets misgaan, dan moet ik altijd sterk genoeg zijn om gewoon aan het touw te kunnen blijven hangen. Het touw is je leven, je veilige haven, daar moet je altijd op terug kunnen vallen. Zodra ik dat gevoel kwijt ben, stop ik er onmiddellijk mee.”
Zo ver is het nog niet, eerst wil Wallenda nog werk maken van zijn nieuwe grote droom: over de Grand Canyon. De vergunningen zijn nagenoeg rond en de voorbereidingen zijn gestart. „Het is een halve mijl breed en een halve mijl hoog, en er zijn nogal wat onvoorspelbare factoren, wind die van alle kanten komt bijvoorbeeld. En belangrijker: er is niks om je koord aan vast te maken, dus daar moeten we nog iets op verzinnen. Ik verwacht dat we daar nog wel een jaartje mee zoet zijn.”
Reacties
Respect.
Maar "waaghals"... Het ergste dat hem kan gebeuren is dat-ie van de kabel valt en dan bungelend aan zijn harnas naar de kant wordt getrokken. Het is dan vooral gezichtsverlies, dat is geen waaghalzerij. De hele dumpert staat er vol mee.
mark rutten, normaal doet hij zijn stunts zonder harnas of vangnet of andere veiligheidsmaatregelen. Hij is dus (van zichzelf) wel een waaghals, lijkt me.
@Iggy: ik trigger op het woord waarhals. Ik vind het ongelofelijk knap dat hij het kan en doet, en verstandig dat hij probeert een misstap of windvlaag niet meteen met de dood te moeten bekopen.
Jamaar dat doet hij dus doorgaans niet. Zijn overgrootvader viel zich te pletter, en dat had hem bij de meeste van zijn stunts ook gewoon kunnen gebeuren. Niagara Falls was een uitzondering, en hij droeg het harnas tegen zijn zin.