Een sneller kloppend gay-hart

Voor de 21e keer kleurde de Tilburgse Kermis gisteren roze. Maar niet alleen homo’s en travestieten nemen het ervan op Roze Maandag, ook de nuchtere dames Corrie en Henny stappen in de Roze Maandag Express naar Tilburg, waar de stemming er al goed inzit.

Wat heb jij geweldige laarzen aan”, zegt Joost Möller, de ’wethouder van de kermis in Tilburg’, tegen een opgemaakte, kale man op knalroze laklaarzen. Perron 8B op Amsterdam Centraal is roze gekleurd en overgenomen door de entourage van Roze Maandag. De drag queens zijn het centrum van alle aandacht terwijl ze dansen in hun korte rokjes en hoge hakken. Twee verklede dj’s lopen vrolijk rond met hun boxen op wielen. Ze zijn allemaal klaar voor de Roze Maandag Express, die het feestgezelschap via Utrecht en Den Bosch naar Tilburg brengt, waar het in polonaise naar de kermis gaan.

Eenmaal in de trein is het druk en warm. Eén voor één worden alle wagons overgenomen door het roze publiek. Om goed in de stemming te komen zijn er genoeg activiteiten in de trein, met optredens van Imca Marina, zangeres Miss Brandi Russel samen met de boyband Outrageous, het mannenkoor Shansons en het dweilorkest Predbant. Ook de travestieten krijgen hun eigen ’podium’ in de trein; zij zullen met hun valse wimpers en extravagante kleding op een roze catwalk paraderen.

Volgens Möller is het succes van de Roze Maandag mogelijk gemaakt door de samenkomst van homo’s en hetero’s. „Mensen komen misschien in de eerste instantie niet om het ideologische beeld, ze vinden het gewoon een leuk feest. Doordat mensen het leuk vinden, kun je op een makkelijkere manier iets bereiken, zoals het samen feesten (en leven) van homo’s en hetero’s.”

De koningin van de homo’s, Imca Marina, is heel enthousiast over Roze Maandag. De hele dag is de voorvechtster van de homofiele medemens aanwezig om mee te feesten, maar vooral om haar steun te betonen. „Het is een feest, maar het heeft wel die achterliggende gedachte dat deze tolerantie op gang moet blijven. Je moet kunnen zijn wie je bent zonder daarover te liegen.”

Overal waar je kijkt, zie je blije mensen. Iedereen lacht, danst en drinkt. „Zó, kom jij maar even hier, even controleren op het vervoersbewijs”, zegt een NS conducteur met een roze shirt waar ’Gay Mee’ opstaat, terwijl hij snel achter een jongen aan loopt. De volgende wagon is tot de nok toe gevuld. Een dj kondigt het volgende optreden aan: „Nu maar hopen dat dit geen stiltecoupé is want hier zijn Miss Brandi Russel en Outrageous.” Zij zingen het officiële anthem voor de GayPride 2012, met de toepasselijke titel: I’m Gay.

Tussen alle springende homo’s zitten twee vrolijke vrouwen met glinsterende ogen om zich heen te kijken. Corrie en Henny gieren van het lachen als een jongen met de dames wil dansen en zingen. „Maar ik ben wel veertig jaar getrouwd hoor!”, roept Corrie uit, voordat daar anders over gedacht wordt. „Wij zijn hier om de sfeer te proeven.” „Ja, echt geweldig. Zo zou het elke dag moeten zijn”, voegt Henny toe. „Het is leuk om een keer mee te maken, dus hier zijn we dan.”

Aangekomen in Tilburg lijkt er wel een welkomstcomité te staan voor de Roze Maandag Express-reizigers. Buiten staan daar alle andere gays, drag queens, gay-organisaties, actiegroepen en heel veel roze feestgangers. Ook hier wordt er opgetreden voordat de burgemeester de Roze Maandag officieel inluidt. Iedereen - jong, oud, man, vrouw, blank of donker - danst op de muziek. Naast mij staat een vrouw die glimlachend om zich heen kijkt: „Mijn gay-hartje gaat hier wel sneller van kloppen.”