Recensie: Brave

Als we het matige Cars en het zeer matige Cars 2 – een ’pet project’ van hoogste baas John Lasseter – even buiten beschouwing laten, heeft Pixar alleen maar juweeltjes afgeleverd. Van Toy Story, Finding Nemo en Ratatouille tot Wall-E en Up aan toe: het ging van fantastisch naar briljant.

Die stijgende lijn moest natuurlijk wel een keer ombuigen, en met Brave is dat gebeurd. Niet dat deze film mislukt is, integendeel: de animatie is oogstrelend en de onbesuisde heldin zal jong en oud aanspreken. Maar voor een Pixar-project, waar je nu eenmaal met zeer hoge verwachtingen naartoe gaat, maakt de film een wat vlakke indruk.

Misschien ligt het er aan dat het verhaal wat al te sterk smaakt naar Disney, dat sinds 2006 het moederbedrijf van Pixar is. Een prinses verzet zich tegen de toekomstplannen die haar moeder voor haar heeft en leert na een hoop avonturen dat familie op de eerste plaats komt; dat hebben we toch echt vaker gezien. Het lef en de originaliteit van bijvoorbeeld Up (oud chagrijn maakt reis in vliegend huis), Wall-E (zwijgende robot ruimt op kale planeet de troep op) of Ratatouille (rat steelt de show in de keuken) wordt gemist, net als de sterke emotionele impact van die films.

De prinses om wie Brave draait, is gelukkig wel een pittig type, zowel qua uiterlijk als innerlijk. Om met dat eerste te beginnen: haar springerige, felrode haarbos, die vurig afsteekt tegen het donkere woud waarin ze zo graag ronddwaalt, is alleen al de prijs van een toegangskaartje waard. En haar karakter past bij haar verschijning, want prinses Merida (Kelly Macdonald), de oudste dochter van de Schotse koning, is geen katje om zonder handschoenen aan te pakken. Ze doet niets liever dan op haar paard door de natuur te rijden, haar pijl en boog in de aanslag. Haar moeder Elinor (Emma Thompson) staat haar dat niet vaak toe. Het is immers haar missie om Merida om te turnen van wildebras in keurige dame, want binnenkort zal ze moeten trouwen en de troon bestijgen. Wanneer er werkelijk drie huwelijkskandidaten op de stoep staan, rebelleert Merida echter. Ze vindt een heks, doet een wens, en ziet haar wereld daarna instorten.

Zoals gezegd: echt nieuw is het niet, maar de liefdevolle uitwerking maakt veel goed. Zoals je van Pixar/ Disney kunt verwachten, is de animatie schitterend, waarbij sommige scènes bijna niet van ’real life’ zijn te onderscheiden. En het verhaal mag dan geen prijs krijgen voor oorspronkelijkheid, het blijft wel onderhoudend.

Brave is daarmee visueel prachtig, lief en bij vlagen grappig, maar niet ontroerend, hartverwarmend en hilarisch. En in het geval van Pixar, waar geniaal de standaard was, is dat is toch een achteruitgang.

Score: 3/5