Recensie: Comme un Chef

Als Jean Reno niet druk bezig is om allerlei geboefte naar de andere wereld te blazen, kan hij best grappig uit de hoek komen. Zoals in Comme un Chef, een film over een oude topchef die gedwongen wordt samen te werken met een jonge hond.

Wie dol is op tv-programma’s over eten en koken, kan met gerust hart een kaartje kopen voor Comme un Chef. Goed, deze komedie van Daniel Cohen is geen Ratatouille of Julie & Julia – geen film dus, die elke rechtgeaarde ’foodie’ voor altijd in zijn hart sluit –, maar amusant is hij wel.

Jean Reno speelt Alexandre Lagarde, een beroemde driesterrenchef in een chique hotel in Parijs. Zijn specialiteit is de klassieke Franse keuken; hij tovert met lever, tong en eend. In zijn jaren aan de top heeft hij het echter nagelaten om de tijdsgeest een beetje in de gaten te houden. Dus wordt hij op een dag wakker als fossiel, in een wereld waar men lacht om de oubolligheid van een perfecte soufflé en waar moleculair koken je van het is. Op de baas van het hotel hoeft hij bovendien niet te rekenen; die is tegenwoordig in dienst van een keten, waar men alleen maar geïnteresseerd is in geld verdienen, niet in tradities.

Lagarde krijgt echter hulp uit onverwachte hoek, namelijk van de weinig tactvolle, maar door koken geobsedeerde Jacky (Michaël Youn). Van vloeibaar stikstof heeft dit heethoofd ook geen kaas gegeten, maar hij heeft wel veel ideeën voor spannende variaties op de klassieke gerechten van Lagarde. Samen zet het duo alles op alles om de regie over het restaurant te houden.

Het is dat er actuele zaken worden aangeroerd als moleculair koken en de chef-kok als ster, anders zou je denken dat Comme un Chef decennia oud is. De grappen zijn onschuldig en tamelijk kluchtig van aard, het verhaal is lief en de weinige onaardige personages krijgen allemaal lekker hun verdiende loon. De film is daarmee net zo ouderwets, en zelfs een tikje belegen, als het hoofdpersonage, maar in deze tijden, waarin komedies niet ’raunchy’ genoeg kunnen zijn, is dat eigenlijk best eens fijn.

Score: 3/5