Recensie: Total Recall

Bij sommige remakes maakt het een groot verschil of de kijker de vorige versie heeft gezien of niet, omdat een groot deel van de kracht van het origineel in de verrassingen in het verhaal schuilt. Dat geldt zeker ook voor Total Recall, over een simpele bouwvakker die er in de nabije toekomt bij toeval achterkomt dat hij mogelijk een spion is (geweest).

Het origineel met Arnold Schwarzenegger in de hoofdrol geldt inmiddels als een klassieker in het sciencefictiongenre en betekende 22 jaar geleden de definitieve doorbraak van Paul Verhoeven in Hollywood. Om die reden is er waarschijnlijk geen Nederlandse filmfan die de eerste Total Recall niet kent. Maar het is de vraag of de handvol cinefielen in dit land voor wie dat niet geldt, en die de remake zonder voorkennis zien, wél een leuke tijd hebben.

Het origineel viel vooral op door de cynische humor en de drang van Verhoeven om geweld zeer extreem in beeld te brengen. Amerikaanse critici en publiek konden deze aanpak niet altijd waarderen, maar het maakte Total Recall wel een totaal eigen film die vol zat met inmiddels bijna iconische beelden (zoals de hoer met de drie borsten). Hoewel een aantal van deze scènes (inclusief de hoer) terugkeert in de remake, ontbreekt in deze doorsnee actiefilm verder alles wat de eerste versie zo’n klassieker maakte.

Colin Farrell is een sympathieke acteur, maar als fabrieksarbeider Doug Quaid die begint te twijfelen aan zijn leven, weet hij de film geen moment naar zich to te trekken, iets dat Schwarzenegger wel deed. Ook de vrouwenrollen overtuigen nauwelijks: Kate Beckinsale (als zijn echtgenote) en Jessica Biel (als ex die meer van zijn verleden weet) weten in tegenstelling tot hun voorgangers Sharon Stone en Rachel Ticotin nauwelijks enig reliëf te geven aan hun personages

En zo pakt elke vergelijking negatief uit voor de nieuwste versie. De dialogen doen gekunsteld(er) aan, de prachtige symfonische score van het origineel is ingeruild voor standaard synthesizerdreunen, de achtervolgingen (door zichtbaar digitaal geconstrueerde decors) stijgen nauwelijks boven de middenmoot uit en echt spannend wordt het eigenlijk ook niet - al kunnen onbevangen kijkers die niet weten hoe het verhaal zich zal ontwikkelen dat laatste misschien anders ervaren.

Toch voelt Total Recall uiteindelijk vooral als een overbodige remake van een film die anno 2012 wellicht wat gedateerd aandoet, maar die na een kwart eeuw nog wel weet te boeien en overtuigen. Wij houden ons hart vast voor de remakes van die twee andere genreklassiekers van Verhoeven die er aankomen: Robocop en Starship Troopers.

Sterren: 2/5