Ben wil geen BN'er zijn

Op zijn tweede album Heart & Soul schrijft Ben Saunders een veelbewogen periode van zich af. Van wilde stapavondjes en verborgen liefdesverdriet tot aanvaringen met de roddelpers.

Eerst gaf ik je The Voice nu geef ik je mijn heart and soul!” Ja, Ben Saunders heeft weinig moeite om met een goeie slogan voor zijn tweede album voor de dag te komen. De titel - Heart & Soul dus - is bovendien niet voor niets gekozen, want Saunders ziet het album ook echt als zijn eerste ’eigen’ plaat. „Er zit veel meer van mezelf in. Ik heb nu acht van de twaalf nummers zelf geschreven, het gaat allemaal over mij, met een ruigere live sound die veel beter bij me past. Daar was bij mijn debuut allemaal geen tijd voor, dat moest twee maanden na de Voice-finale klaar zijn. En ondertussen had ik ook nog 120 optredens, interviews, fotoshoots en weet ik al niet wat. ’s Nachts even naar de studio om in te zingen en dan ’s ochtends weer door naar een volgend optreden. Ik ben er nog steeds blij mee, hoor, en trots dat 'ie platina is geworden, maar eigenlijk is 'ie veel te netjes en gelikt. De nieuwe, dat is echt wie ik zelf ben.”

Roddelbladen

Hij had ook genoeg om over te schrijven; iedereen die de roddelbladen een beetje gevolgd heeft, weet dat Saunders sinds zijn The Voice-overwinning in januari 2011 het nodige heeft meegemaakt. Een afgebroken verloving, een kort maar hevig vrijgezellenbestaan, daarna een nieuwe liefde en en passant ook wat aanvaringen met diezelfde roddelpers. Het komt allemaal voorbij op Heart & Soul, in openhartige teksten die weinig te raden overlaten. Zelfs de wilde verhalen in het ruige RocknRolla zijn volgens Saunders echt gebeurd. „Toen ik in mijn vrijgezellentijd met mijn broer en mijn vrienden op stap ging, noemden we elkaar RocknRolla, naar de film van Guy Ritchie. Op zulke avonden was echt niks te gek en gingen we tot het gaatje. Tot aan wakker worden tussen twee totaal uitgevloerde modellen, met lege flessen op het bed en geen idee waar je bent. Klinkt misschien als een mooi leven, maar na een paar keer gaat wel vervelen hoor. Ik word liever wakker bij iemand van wie ik houd. Knuffelen is ook leuk.”

Minder vrolijk is Cry Without A Tear, over de breuk met zijn verloofde Soraya. Saunders beschrijft erin hoe hij nooit de tijd heeft genomen om daar iets bij te voelen. „Weet je hoe die breuk ging? Twee minuten voordat ik het podium op moest, maakten we het uit. Toen klonk het: ’Hier is…. Beeeeeen Saunders!’, en ik moest op. Dat optreden ging helemaal perfect, niemand wist het, niemand zag het aan me. Ik heb het nog anderhalve maand voor iedereen verborgen gehouden. Aan de andere kant, ik heb er helemaal geen moeite mee er nu heel eerlijk over te zingen. Ik ben juist heel open, iedereen mag alles van me weten.”

Sterrenbestaan

Wat niet wil zeggen dat hij gek is op de aandacht die bij zijn sterrenbestaan hoort. Juist de roddelpers krijgt er in het nummer Judge Me flink van langs. „Dat is naar aanleiding van een artikel uit, eh, de Story of de Privé, waarin van alles en nog wat in stond wat helemaal niet waar was. De verkeerde vrouw werd als moeder van mijn dochtertje genoemd, er werd gezegd dat ik al een keer eerder verloofd was geweest. Er klopte helemaal niets van. Niet dat ik me daar erg druk om maak, want tegenwoordig hebben we twitter om alles recht te zetten. Ik hoef maar één keer te tweeten en 230.000 volgers weten hoe het echt zit.”

Soms zou hij het mediacircus het liefst helemaal overslaan, in tegenstelling tot veel van zijn collega’s. „Veel BN’ers bellen zélf naar de roddelbladen, zo van: ’Hey ik ga op vakantie, komen jullie foto’s maken?’ Dat doe ik absoluut niet. Eerder dit jaar wilde ik mijn moeder thuis opwachten toen ze uit het ziekenhuis kwam. Kom ik daar aan, staat Shownieuws al op de stoep! Dat gaat me echt te ver, laat mijn moeder lekker rustig thuiskomen. Maar de meeste BN’ers, als die een camera zien, lopen ze er toch graag naartoe voor een praatje. Ik begin daar niet aan, ik wil alleen aandacht als het om de muziek gaat. Als ik kijk naar zo’n Sterren Springen, vraag ik me echt af waarom die mensen daaraan meedoen. Ik heb geen idee of ik daar ook voor gevraagd ben, want mijn management weet toch al dat ik nee zeg. Ik wil niet zo’n zanger worden die iedereen kent, maar van wie niemand ook maar één liedje kan meezingen. Dan ben je in mijn ogen geen zanger meer.”