Met een nieuw theaterseizoen in aantocht kunnen musicalliefhebbers hun hart weer ophalen. Er zijn tal van verse shows te bezoeken en hun favoriete acteurs zijn te bewonderen in een andere rol. Musicalwebsites en –blogs draaien overuren met het brengen van nieuwtjes, op forums wordt er druk gediscussieerd over alles wat maar met de shows te maken heeft en via Twitter en fansites krijgen de acteurs een persoonlijke reactie. De echte diehard weet alles van zijn idool en steekt dat ook niet onder stoelen of banken.

Die fanatieke interesse blijft overigens niet beperkt tot achter de schermen. Langs de rode loper staan bij elke première weer de nodige trouwe fans klaar met fotocamera en handtekeningboekje en na de voorstelling wordt er bij de artiestenuitgang nog even gewacht voor een praatje met de acteurs.

Entourage
„Ze willen na de show nog geen afscheid nemen, zoals dat ook gebeurt bij popartiesten”, vertelt musicalfotograaf Monique Hoffmann uit Rotterdam. „Het verschil is alleen dat een Lady Gaga te veel fans en beveiliging om zich heen heeft en een Willemijn Verkaik altijd wel de tijd neemt om met fans te praten.” Margot de Heide, medeoprichter van musical-info.nl sluit zich daar bij aan. „Musicalartiesten zijn bekend én bereikbaar. En de fans houden van de hele entourage die bij een show komt kijken.”

Hoffmann, die momenteel een nieuwe musicalsite opzet, staat zelf het liefst achter de camera, maar geniet wel erg van de shows. „Ik ga soms wel tientallen keren naar dezelfde show. Het vaakst was ik bij We Will Rock You, omdat ik van kleins af aan gek op de muziek van Queen ben. Ik liep altijd vrolijk de zaal uit, ook als ik eerst verdrietig was.”

Gewone mensen
Ook Marleen (45) uit Leiden neemt vaak plaats op het rode pluche. „Ik laat me helemaal meeslepen als ik naar een show kijk. Dan zit ik drie uur in een heel andere wereld en dat gevoel wil ik zo lang mogelijk vasthouden voordat ik thuis weer die domper van het alledaagse leven krijg en de was moet doen.” Dat vasthouden lukt Marleen door na afloop van een voorstelling in de foyer verhalen en meningen uit te wisselen met gelijkgezinden. „We laten trots foto’s zien waar we met acteurs op staan of praten over iemands acteertalent.” En hoewel ze zich er soms een beetje voor schaamt, staat Marleen ook bij de artiestenuitgang. „Ik bewonder de spelers. Zij kunnen acteren, dansen, zingen. Alles wat ik niet kan en als ik dan even met ze praat, blijkt steeds weer dat ze heel vriendelijk en ook maar gewone mensen zijn.”

Marleen, die voor de hele show gaat en niet specifiek één acteur volgt, is naar enkele voorstellingen een stuk of zeven keer gegaan. Omdat ze gewoon vrolijk waren, zoals Joseph and the technicolor dreamcoat, of omdat een show haar tot nadenken aanzet, zoals Next to Normal. In tegenstelling tot sommige andere fans gaat ze niet eens zo heel vaak. „Hoe mooi ook, het kost gewoon veel geld. En soms gaat een paar kinderschoenen dan echt voor.”

Wie graag wat geld opzij legt voor een musical is Marsha (27) uit Zoetermeer. Op haar eigen site marshabrink.nl blogt zij over de voorstellingen die zij bezocht heeft en behandelt dan zaken als de verschillende castleden, versprekingen en al wat haar nog meer opvalt. Een kleine greep uit haar archief; Wicked 32 keer, Miss Saigon 56 keer en Mary Poppins zelfs zo’n 150 keer. Keer op keer geniet de Zoetermeerse van de acteurs, de liedjes en het decor en zorgen castwisselingen en understudy’s die zinnen weer anders uitspreken en andere gezichtsuitdrukkingen hebben ervoor dat ze steeds weer verrast wordt.

Miscasting
Die nieuwsgierigheid naar een nieuwe acteur in een bestaand stuk, kan ook teleurstelling opleveren. Ze heeft Edwin (27) uit Nijmegen ervaren. „Het gaat mij in principe om de show, maar als ik een acteur heel goed vind in een bepaalde rol, dan wil ik vanwege die persoon wel vaker gaan kijken.

Zo vind ik Celine Purcell als Glinda in Wicked heel goed en dan kijk ik ook wel goed naar de data dat zij speelt, zodat ik zeker weet dat ik haar die avond te zien krijg. Maar soms hoef ik een bepaalde acteur echt niet meer te zien. Ferry Doedens als Fiyero in dezelfde musical is wat mij betreft echt de miscasting van de eeuw.”

Wat Edwin zo trekt in deze vorm van muziektheater is de combinatie van zingen, dansen, acteren. „Die manier van een verhaal vertellen, heeft voor mij iets magisch. Het verhaal gaat op die manier leven.” Hij bezoekt zo’n drie keer per maand een show, de grote commerciële, maar ook voorstellingen van kleinere producenten. Vaak blijft het bij twee keer, maar afgelopen seizoen zag de Nijmegenaar Miss Saigon in Utrecht zo’n vijftien keer en Wicked vijf keer. „Mijn favoriete stukken zijn voornamelijk de wat zwaardere met meeslepende muziek en veel emotie. Als ik een show nog eens bezoek, wil ik weer geraakt worden door de voorstelling, door een acteur, door een bepaalde song of een melodie.”

Een praatje met een acteur na afloop maakt Edwin, die ook actief is op musicalsites en –forums, maar soms. „Ik spreek wel eens een acteur na afloop in de foyer. Maar handtekeningen scoren doe ik niet meer. Dat vind ik toch wat opdringerig overkomen.”