Recensie: Your Sister's Sister

Ze zijn een onwaarschijnlijk gelegenheidsduo: Hannah (Rosemarie DeWitt), een veganistische lesbiënne die net een lange relatie heeft verbroken, en Jack (Mark Duplass), een teddybeer-achtig figuur die sinds de dood van zijn broer nogal in de war is. Toch belanden zij op de avond dat ze elkaar onverwacht tegen het lijf lopen in het verlaten geachte zomerhuisje van Hannah’s familie, samen in bed. En die one night stand heeft grote gevolgen.

 

Niet dat hun vrijpartij op zich zo wereldschokkend is. Sterker nog, Your Sister’s Sister maakt zeker kans op de prijs voor meest deprimerende seksscène van het jaar. Hannah en Jack duiken namelijk tussen de lakens terwijl ze A. stomdronken zijn na een paar uur flink zuipen en B. eigenlijk te moe en verdrietig zijn voor seks waardoor ze een krappe minuut na de daad, die sowieso maar een tiental seconden duurde, liggen te snurken.

 

Een nacht om snel te vergeten dus, ware het niet dat de volgende ochtend een derde figuur op het toneel arriveert: Iris (Emily Blunt), de zus van Hannah en de beste vriendin van Jack. Om de één of andere reden vraagt die laatste op nogal hysterische toon, zonder uitleg te willen geven, aan Hannah of ze de gebeurtenissen van de afgelopen nacht alsjeblieft wil verzwijgen. Jack, zo blijkt niet lang daarna, is bovendien niet de enige die een geheim heeft; ook de beide zusters lopen rond met gevoelens die ze moeilijk kunnen delen.

 

Your Sister’s Sister is een echte praatfilm geworden – afgezien van wat beelden van de schitterde natuur waar het huisje staat, zou dit verhaal ook op het toneel kunnen worden verteld. Middernachtelijke ontboezemingen, vriendelijk gekibbel aan de ontbijttafel, meligheid op de bank, een diep gesprek tijdens het avondeten, veelbetekenend gezwijg tijdens een boswandeling: alles draait om wat de drie hoofdrolspelers elkaar al dan niet bekennen.

 

Sommige van die scènes gaan te lang door, waardoor de film wat traag wordt. Echt veel gebeurt er in het eerste stuk bovendien niet. Saai wordt het echter nergens, en dat is vooral te danken aan het spel van Blunt, DeWitt en Duplass. Dit drietal heeft veel chemie samen en weet een oerknusse, gezellige en lieve sfeer op te wekken. Zelfs als het drama zich ontvouwt en de boel op scherp komt te staan, weet je: dit komt heus weer goed.

 

In het laatste halfuur vliegt regisseur en scriptschrijver Lynn Shelton uit de bocht: de gebeurtenissen worden dan nogal ongeloofwaardig, waarna iedereen elkaar ook weer razendsnel in de armen sluit. My Sister’s Sister is daarmee uiteindelijk een tamelijk oppervlakkige, maar toch erg genietbare kleine film.