Onderzee-training voor ruimtedreiging

In ons zonnestelsel vliegen duizenden asteroïden rond die soms wel erg dicht in de buurt van onze aarde komen. In de VS zijn astronauten alvast begonnen met trainen voor een landing. 

Het lijkt een beetje op een scene uit de film The Abyss: een onderwaterverblijf zo groot als een huis, met duikers die boven de oceaanbodem zweven. Maar onderwaterstation Aquarius van NASA, op twintig meter diepte voor de kust van Key West in Florida, is bedoeld voor de ruimtevaart. Hier worden sinds deze week namelijk voor Project Neemo – ook al zo’n filmnaam – vier ’aquanauten’ getraind om op een asteroïde te kunnen landen.

De training is anders dan de gebruikelijke NASA ruimteoefeningen. Landen op een astroïde is namelijk heel andere koek dan een beetje zweven rond de aarde of zelfs iemand op de maan zetten. Een asteroïde heeft namelijk geen zwaartekracht. Een ruimtevaarttuig moet dus een hele toer uithalen om er op te landen en het moet zich verankeren om niet op drift te raken. Ook er op rondlopen zal een nieuwe ervaring worden. Al die dingen kan je het best oefenen op de bodem van de zee, vond NASA.

 

Tijdens Project Neemo wordt de missie zo goed mogelijk nagespeeld. Zo is er vijftig minuten vertraging in de communicatie met ’aarde’. NASA is inmiddels ook bezig met het bouwen van het benodigde ruimteschip, de Orion, en de enorme raket die alle onderdelen voor de missie de ruimte in moet brengen.

President Obama wil al in 2025 op een astroïde landen. De Amerikanen vinden dit project belangrijker dan de missie naar Mars. De missie moet onder andere onderzoeken hoe je een asteroïde kan vernietigen of van baan kan doen veranderen. Er vliegen namelijk volgens de laatste telling meer dan 9000 asteroïden vlakbij de aarde, die soms wel erg dichtbij komen. Nog onlangs werd aarde bijna geraakt door een asteroïde zo groot als een bus. Dat is groot genoeg om een hele stad met de grond gelijk te maken.

Een asteroïde van een paar kilometer doorsnee is groot genoeg om al het leven op aarde te verwoesten, zoals 65 miljoen jaar geleden gebeurde met de dinosauriërs. De grootste asteroïde in ons zonnestelsel heeft een doorsnee van duizend kilometer.

Nog gisteren vonden onderzoekers van de Universiteit van Santa Barbara bewijs voor de theorie dat meteoren – kleine stukken rots en gruis - verantwoordelijk waren voor het uitsterven van de mammoeten. Een enorme meteorietenregen, 12.900 jaar geleden, zou er toen voor gezorgd hebben dat onze planeet plotseling in een langdurige ijstijd terecht kwam. Kort daarna zijn de mammoeten van de aardbodem verdwenen.

De aarde heeft een natuurlijke bescherming tegen kleine asteroïden en meteoren: een dampkring en een magnetisch veld. Planeten die dat niet hebben, zoals onze maan en Mars, worden bijna constant gebombardeerd. Zo werd gisteren berekend dat de rode planeet niet minder dan 635.000 inslagkraters telt.

Vorige week werd er op een top van de Verenigde Naties in Wenen gepleit voor een internationaal waarschuwingssysteem voor asteroïden, waarbij landen op tijd worden gewaarschuwd als hen iets boven het hoofd hangt.