De hooligan die eergisteren AZ-doelman Esteban Alvarado aanviel, is niet de eerste gek die in zijn eentje een sportevenement op stelten zet. Zijn opmerkelijkste voorgangers op een rij.

Gerald M.
Niemand zou het zich vandaag de dag kunnen voorstellen, maar op 27 september 1989 was cabaretier Freek de Jonge stadionspeaker in stadion De Meer. Bij Ajax mochten bekende Nederlanders die rol wel vaker vervullen en De Jonge kreeg het UEFA Cupduel met Austria Wien toegewezen. In de tweede helft maakte hij de grap dat er telefoon was voor de heer Waldheim. In die periode was Oostenrijk negatief in het nieuws omdat president Kurt Waldheim tijdens de Tweede Wereldoorlog betrokken zou zijn geweest bij deportaties van en acties tegen verzetsstrijders.

In Wenen waren de Amsterdammers met 1-0 onderuit gegaan en in De Meer stond het na negentig minuten 1-0 voor Ajax. In de verlenging maakte Austria Wien de gelijkmaker, uitschakeling in Europa kwam steeds dichterbij en de sfeer werd steeds grimmiger. De F-Side begon ‘Nazi’s, nazi’s’ te scanderen en vanaf dezelfde tribune werd een ijzeren staaf het veld op gegooid. Het voorwerp raakte de rug van Austria Wien-keeper Franz Wohlfahrt, waarna de wedstrijd werd gestaakt.

De dader bleek een 17-jarige jongen: Gerald M. Zijn actie had grote gevolgen: het duel werd omgezet in een reglementaire 3-0 overwinning voor de Oostenrijkers en Ajax werd een jaar uitgesloten van Europees voetbal. De schade van een half miljoen gulden werd (in de vorm van een regeling) verhaald op Gerald M., die door de politierechter werd veroordeeld tot vijf maanden gevangenisstraf, waarvan twee maanden voorwaardelijk. Na het uitzitten van zijn straf vroeg de vandaal een seizoenkaart bij Ajax aan en Gerald M. was weer welkom bij zijn favoriete club.

Neil Horan
Als priester maakte hij het al behoorlijk bont. Een jaar nadat de Ier Neil Horan zijn ambt voor het eerst had bekleed, sloot hij zich aan bij een sekte en schreef hij boeken over het einde van de wereld. Van zijn superieuren kreeg Horan regelmatig te horen dat hij zich psychiatrisch moest laten behandelen. Dit weigerde hij en hij bleef extreme uitlatingen doen, waarna hij in 1980 uit zijn ambt werd ontheven.

Sindsdien noemt hij zichzelf ‘Rooms-katholieke priester op sabbatical’ en probeert hij op andere manieren zijn boodschap over het naderende einde van de wereld te verkondigen. Eerst waagde hij een voorzichtige poging op Wimbledon, maar in 2003 werd hij in één klap wereldberoemd door tijdens de Formule 1 Grand Prix van Groot-Brittannië met een spandoek het circuit op te rennen. ‘Lees de bijbel’ en ‘De bijbel heeft altijd gelijk’ stond er op het doek. Een levensgevaarlijke situatie, want de coureurs moesten hun best doen om hem te ontwijken. Voor deze doldwaze actie verdween Horan twee maanden de gevangenis in.

Een jaar later was het wederom raak. Tijdens de Olympische Spelen van 2004 in Athene omhelsde hij tijdens de marathon koploper Vanderlei de Lima. De voormalige pastor drukte de Braziliaan het publiek in, waar hij door omstanders en een politieagent uit de armen van de gestoorde Ier werd bevrijd. De atleet verloor tientallen seconden en werd uiteindelijk derde. Horan kreeg van de Griekse autoriteiten een boete van 3600 euro en een jaar voorwaardelijke gevangenisstraf opgelegd.

Günther Parche 
Er was niets aan de hand op die 30e april in 1993. Tijdens een toernooi in Hamburg stond Monica Seles met 6-4 en 4-3 voor tegen Magdalena Maleeva en was op weg naar de halve finale. Maar in de pauze voor de achtste game van de tweede set werd de loopbaan van de nummer één van de wereld op z’n kop gezet. Günther Parche stormde de tribune af om Seles met een mes tussen haar schouderbladen te steken. Met een wond van 1,5 centimeter diep werd Seles naar het ziekenhuis vervoerd. Na een paar weken was ze fysiek weer hersteld, maar mentaal zou de Amerikaanse de klap nimmer te boven komen. Na een afwezigheid van twee jaar haalde ze nooit meer haar oude niveau.

Parche was een groot fan van Steffi Graf en kon niet verkroppen dat Seles het beter deed dan zijn idool. Hij werd aanvankelijk veroordeeld voor een gevangenisstraf van twee jaar, maar uiteindelijk werd de Duitser vrijgesproken wegens ontoerekeningsvatbaarheid.

John Staal 
Het had weinig gescheeld of Nederland was in 1988 geen Europees kampioen geworden. Tijdens de kwalificatiereeks gooide John Staal uit Oss een vuurwerkbom op het veld van De Kuip, waar het Nederlands elftal met 1-0 voor stond tegen Cyprus. Fotografen vielen omver en ook doelman Andreas Charitou stortte ter aarde. Het werd uiteindelijk 8-0, maar iedereen vroeg zich af wat de straf van de UEFA zou zijn. In eerste instantie koos de voetbalbond voor een reglementaire 3-0 nederlaag voor Nederland, waardoor Griekenland nog een kans zou hebben op deelname aan het EK. In de allerlaatste groepswedstrijd zouden de Grieken van Oranje moeten winnen om het ticket voor de eindronde veilig te stellen.

De in een tennisbal verstopte bom (het kruit van honderd strijkers) had echter minder grote gevolgen dan voetbalminnend Nederland vreesde. De KNVB ging namelijk in beroep. Dat betekende dat Nederland per direct uitgesloten zou kunnen worden van deelname aan het EK of dat de wedstrijd tegen Cyprus overgespeeld zou worden. Het laatste gebeurde. In een leeg stadion De Meer won Oranje met 4-0 en kwalificatie was een feit.

De 21-jarige Staal werd direct opgepakt. Hij moest drie maanden de cel in en kreeg een boete van 300.000 gulden en een levenslang stadionverbod.