2011 had weinig om blij van te worden op nieuwsgebied. De jaaroverzichten staan dan ook bol van leed en financiële stress. Sp!ts zet deze week op een rij waar we wél vrolijk van werden. Met vandaag: smullen van FC Barcelona.
Het is alsof je naar een illusionist zit te kijken. Naar David Copperfield die een reusachtige stoomlocomotief laat verdwijnen. Of naar Hans Klok die zijn kronkelende assistente in een brullende tijger verandert. Zo is het ook bij een wedstrijd van FC Barcelona. Het gebeurt recht voor je neus, maar je hebt keer op keer weer géén idee hoe ze het voor elkaar krijgen.
Het grote verschil tussen wereldberoemde goochelaars en de baltovenaars van Barça is dat er bij de voetballers geen sprake is van optisch bedrog. Het Argentijnse wonderkind Lionel Messi snijdt écht moeiteloos tussen vijf tegenstanders door om vervolgens uit een onmogelijke hoek de bal achteloos over de doelman te wippen en het winnende doelpunt voor zijn rekening te nemen. Daar komt geen trucage aan te pas. En ook die steekpassjes en aannames van Xavi en Andrés Iniesta zijn levensecht, ondanks dat ze van een andere planeet lijken te komen. Voetbal om je vingers bij af te likken.
Trainer zonder club en analyticus Aad de Mos is dan ook elke keer weer verheugd als er een wedstrijd van FC Barcelona op het programma staat. Net als vele andere liefhebbers is hij van mening dat de ploeg van Pep Guardiola een manier van voetballen laat zien die nog nooit eerder is vertoond. Zelfs niet door het Nederlands elftal dat in 1974 onder Rinus Michels de wereld liet genieten van het ‘totaalvoetbal’.
Deze speelwijze was revolutionair omdat spelers plotseling niet meer aan hun positie waren gebonden. Verdedigers zochten plotseling de aanval en middenvelders liepen dwars door elkaar heen. Het doel: op een zo aanvallend mogelijke manier verwarring bij de tegenstander scheppen. Een loodzware opgave om het goed uit te voeren, maar als het eenmaal lukte was succes (bijna) verzekerd.
„Maar wat Barcelona vandaag de dag laat zien is veel moeilijker”, zegt De Mos. „In ’74 kregen spelers veel meer tijd en ruimte van hun tegenstanders. In het moderne voetbal zijn de ruimtes juist erg klein, maar Barça weet elke keer weer een combinatie op te zetten of een beslissende steekpass te produceren. En als het elftal eventjes vast zit, dan is er altijd nog de individuele klasse van Messi. Hij zorgt er met een actie voor dat er twee tegenstanders op zijn nek zitten, zodat er een medespeler vrij komt te staan. Het is elke keer weer genieten.”
Ook voor de spelers zelf. Ondanks dat ze alles hebben gewonnen wat er voor een voetballer te winnen valt, stappen de ‘Blaugranas’ elke wedstrijd weer met veel plezier het veld op. Alsof een groep kinderen worden losgelaten in de mooiste speeltuin ter wereld. „Tactisch, fysiek en mentaal proberen we elke dag beter te worden”, zei Iniesta dit seizoen. „Dat lukt aardig, want dit is het beste Barça waarin ik ooit in heb gespeeld. En we zullen onze speelstijl blijven verbeteren.”
Dat het spel nog buitenaardsere vormen kan aannemen valt te betwijfelen. Zelfs de aftrap weet Barcelona tot kunst te verheffen. Ex-voetballer René van der Gijp zei daarover vorige week in weekblad Voetbal International: „Ik ben bijna van de bank gerold van het lachen. Ik heb Barça de beste aftrap aller tijden zien nemen. Ze begonnen de bal een keer of dertig, veertig op raketsnelheid rond te spelen! Dat vond ik zó mooi. Tik-tik-tik, één keer raken, alle ballen in één achteloze beweging doorgespeeld naar gasten in hetzelfde kleur shirt. Zó intimiderend voor de tegenstander. Ik probeerde mee te tellen, maar dat viel nog niet mee.”
Er valt niet alleen bij het eerste elftal veel te genieten, zegt De Mos, die ook veel wedstrijden van de jeugdteams volgt. Op Champions League-avonden waarop Barcelona niet in actie komt, kijkt hij liever een wedstrijd van Barcelona B (het beloftenelftal) dan naar bijvoorbeeld AC Milan of Benfica. Ook de jonge talenten van de Catalaanse club beheersen het zogenaamde tikkie-takkie-voetbal tot in de vingers.
Volgens de Haagse oefenmeester is dat vooral te danken aan Johan Cruijff, die tussen 1988 en 1996 trainer was van Barça en de club liet kennismaken met een nieuwe voetbalfilosofie waar combinatievoetbal met een hoge balcirculatie vooropstond. De huidige trainer speelde zes jaar onder Cruijff. „Guardiola weet hoe moeilijk het is om op die manier te voetballen en kan het dus als geen ander overbrengen op zijn spelers”, zegt De Mos. „Cruijff heeft het destijds overgebracht op zijn discipelen en zijn discipelen brengen het nu weer over op hun spelers. Dus als het goed is kunnen we nog heel lang genieten van het beste voetbal ter wereld.”
Als de zon schijnt,wil ik eigenlijk nog maar drie dingen: Bier, vlees en ongegeneerd fiet-fieuwen...
meer >
3 / 8 km
meer files
Reacties
Cruyff had het voordeel dat hij indertijd bij Barcelona een welwillend oor bij de president laporte vond, die dezelfde voetbalvisie had.
Iets met een blauwe olifant en mensen met inzicht.
Een mooi stukje over de duikvlucht van barcelona en de manier waarop de revival werd ingezet.
En dat lezende, met een schuin oog naar Amsterdam kijkend...
http://www.catenaccio.nl/2010/nieuws/de-ontknoping/het-wonder-van-de-bla...
Arsenal, dat is mooi voetbal. Met eigen geld, zonder schulden, zoals het hoort. Gatver wat heb ik een hekel aan Barcelona.
De mooiste uitvoeringen van de stervende zwanen ook.
Ook nummer 1 in het kaartennaaien.
Ze spelen het beste voetbal ter werled, zonder enige twijfel. Maar toch kijk ik niet graag naar deze ploeg omdat ze ook nummer 1 zijn in het matennaaien, schalbes maken en om kaarten vragen. Vreselijk. Valt nog mee dat Suarez daar niet speelt, kun je helemaal lachen. Of juist huilen.....
Hm, alles gaat daar zo snel zo technisch.
Oogvoetcoordinatie en handelingssnelheid in een fractie van een seconde. En dat terwijl buffels op je af komen.
Zie het als bij boksen, als je een tik op je neus krijgt en je veer mee dan merk je er nauwelijks van.
Als je echter stoer blijft staan als de gefrustreerde buffel op je af komt, ben je maanden de lul.
Volgens mij zijn schwalbes wat anders. En kaarten vragen om aanslagen is niet verwonderlijk.
Het is maar hoe je het bekijkt.
veer = veert
En is het niet zo dat Barcelona vaker onverdiend verliest dan dat het onverdiend wint ? Natuurlijk tellen uiteindelijk de doelpunten.
Maar toch zegt dat ook wel wat.
Je krijgt wel plezier voor je kaartje.
wtf_ftw | 29-12-11 | 13:40 | Misbruik melden
Overdrijven is ook een vak. Zoveel echte aanslagen zie ik niet op de velden. Zie je dan niet dat bij elk licht contact de Barcelona-spelers luid schreeuwend naar de grond gaan terwijl al de ploeggenoten massaal richting scheidsrechter sprinten, druk om kaarten vragend?
Die gefrustreerde buffels van je en die aanslagen, dat is zo'n overdreven gedoe. Overdramatisch gezeur. Net als de enkel van van Basten. Daar roept ook altijd iedereen zo overdreven over dat zijn enkel is gesloopt door de Italiaanse slagers. De waarheid is dat van Basten die zelf naar de klote heeft geholpen nadat hij zelf een smerige overtreding maakte.
@SamsonhuntsAlone
Je kunt gefrustreerd natuurlijk overdreven noemen. Het is messi zelf die gezegd heeft dat als hij in een rondootje staat met xavi, iniesta en noem maar ene op dat hij zich dan misselijk rent en nooit de bal te pakken krijgt.
En die zware overtredingen die jij niet ziet, dat komt omdat ze ontweken worden, maar ze zijn er wel. Je moet wel kijken natuurlijk.
De meesten zien alleen de wedstrijden Barcelona vs Real en daar is al genoeg te zien.
Pepe, Marcello, Ramos, Ademayor e.a. draaien helemaal door als ze tegen Barcelona spelen.
Dat zijn trouwens wedstrijden met een geschiedenis, die beginnen niet bij nul.
En de meeste keren dat die spelers om een kaart vragen hebben ze ook nog gelijk ook.
Trouwens het spel van barca wordt voor een groot deel gemaakt door de mannen zonder bal. En Real weet dat als je die intimideert de machine begint te haperen omdat dan alles net iets langzamer, voorzichtiger en aarzelender gaat. Dus zullen ze het niet nalaten om de tegenstander te intimideren.
En ik kan me ook wel ene Iniesta van barcelona herinneren die liep te zwaaien met zijn hand tijdens de wk-finale maar goed dat lijkt me niet vreemd na acties zoals die van de Jong.
Pedro en Daniel Alves zijn wel wat snel met zijn kaartvragerij. Die wil ik je wel geven. En Messi komt het gebeuk ook wel eens de strot uit. Maar om daar nu het hele elftal mietjes voor te vinden gaat wat ver.
Meestal staan die Barcelona spelers gewoon op en spelen verder.
Ik hou helemaal niet van achterbaksheid en aanstellerij in de sport, maar op de een of andere manier heb ik dat gevoel bij Barcelona nog nooit gehad.
Wat ik bij hun wel vaak gehad heb is iets van "hoe krijgen ze het toch iedere keer weer spits om zo goed te spelen ".
Trouwens die enkel van van Basten, ene Juergen Kohler weet daar wel meer van.
Die is van Basten meerdere keren tegen gekomen in italie en in de nationale ploeg.
Het is niet erg als je niet gecharmeerd bent van Barcelona, maar het is natuurlijk wel fijn als je objectief kunt blijven.
zijn kaartvragerij = hun kaartvragerij
@samsonhuntsalone
Misschien moeten we dit item over overtredingen en kaarten vragen ook eens vanuit een andere kant bekijken : noem eens een paar echte smerige overtredingen op die in Barcelonatenue gemaakt zijn ?
Dan moet je toch lang nadenken vrees ik.
wtf_ftw | 29-12-11 | 17:42 | Misbruik melden
Ik beweer toch ook niet dat Barcelona zware overtredingen maakt? en wat dat objectief zijn betreft, tot een paar jaar geleden was ik altijd Barcelona-fan. Maar dat gedrag begon me steeds meer op te vallen en tegen te staan. Gedrag zoals dit:
http://www.youtube.com/watch?v=ygmGIFz_EP0
En Jurgen Kohler kwam elke week een andere spits tegen, die zijn toch ook niet allemaal voortijdig gestopt met voetballen? Alleen vind een grote groep mensen het blijkbaar leuk en nodig om Kohler te portretteren als de grote, boze verdediger. Klinkklare nonsens.