Na iedere pijnlijke nederlaag of uitschakeling wijzen de fans van Arsenal naar iedereen, behálve naar manager Arsène Wenger. De Fransman is heilig. De lijfspreuk van menig Arsenal-fan: In Arsène We Trust. Maar waarom eigenlijk?
Topfavoriet
Het belangrijkste Europese clubtoernooi - de Champions League - start voor Arsenal vanavond met een lastige uitwedstrijd tegen Frans kampioen Montpellier. In poule B, met daarin verder Schalke 04 en Olympiakos, is Arsenal topfavoriet om door te stomen naar de knock-outfase. Maar favoriet voor de eindzege? Weinig kenners die Arsenal dát predikaat durven op te spelden.
Ook in eigen land behoren de Gunners niet langer meer tot de grootste kanshebbers op de titel. De grootmachten uit Manchester (City en United) zullen naar verwachting, misschien samen met Chelsea, opnieuw gaan uitmaken wie ’s lands beste is.
Champagne
Zeker na de 6-1 zege van afgelopen weekend op Southampton geloven de fans van Arsenal in nieuw succes. Maar de harde realiteit is dat de rood-witten geen absolute grootmacht meer zijn. De afgelopen zeven jaar werd geen enkele fles champagne ontkurkt. Behalve door de penningmeester, als hij wederom een groot bedrag mocht bijschrijven na de verkoop van alwéér een publiekslieveling. Sterspelers als Cesc Fabregas, Samir Nasri en Robin van Persie vertrokken de voorbij jaren richting clubs waar meer te winnen viel.
Een club van het formaat Arsenal die al zeven jaar geen prijs won. In het hedendaagse voetbal betekent dat maar één ding: de trainer eruit. Als dat al niet binnen twee magere jaren is gebeurd. Zo niet bij Arsenal. De reden: de fans houden van hun trainer. The Professor, zoals zijn bijnaam luidt, kiest voor de jeugd. Zijn visie op voetbal – attractief, aanvallend voetbal met heel veel ‘lopende mensen’ – dient uitgevoerd te worden door jonge talenten. Arsenal leidt zijn eigen sterren op. Die filosofie leverde Wenger en Arsenal wereldwijde goodwill op. In een voetbalwereld die wordt gedomineerd door het grote geld, is Arène Wenger de romanticus.
Droogte
De grote vraag is hoe lang de supporters van Arsenal kunnen teren op goodwill. Zeker, de 62-jarige Fransman – al vanaf 1996 werkzaam in Londen – bracht de club successen. Drie landstitels en vier FA-cups, om maar eens wat te noemen. Maar na de bekerwinst in 2005 brak een immer durende periode van droogte aan.
Vooralsnog is de liefde tussen de man uit Straatsburg en de club uit Londen hevig. In Arsène We Trust is de lijfspreuk van de supporters. De tekst is terug op te vinden op spandoeken in het eigen Emirates Stadium, als opdruk van T-shirts en op Twitter na afloop van elke (verloren) wedstrijd. Enkele diehards hebben de tekst zelfs op hun bovenlijf getatoeëerd.
Gebeiteld
En de wil van de fans is ook bij Arsenal wet. Dus bood de clubleiding Wenger onlangs de mogelijkheid aan om zijn in 2014 aflopende contract te verlengen. „Hij is het DNA van de club. De filosofie van Arsène moet in de genen van de club gebeiteld blijven”, aldus Arsenal-directeur Ivan Gazidis in de Engelse media.
Wenger is heilig en de spelers die de trainer de rug toe keren zijn de schlemiel. Zeker in de ogen van de fans. Robin van Persie mag zich, als hij met Manchester United terugkeert in Londen, opmaken voor een ware hetze tegen zijn persoon. Net zoals dat eerder gebeurde toen Gaël Clichy en Samir Nasri van City en Ashley Cole van Chelsea speelden tegen de club die ze ooit verlieten. Ze vertrokken bij Arsenal om dezelfde reden: ze wilden prijzen winnen. Vorig seizoen pakte City de titel en Chelsea won de Champions League.
Concessies
Wenger maakte het afgelopen zomer nog maar eens duidelijk. Aan zijn visie valt niet te toornen. „Ik blijf het op mijn manier doen, omdat ik iets terug wil doen voor het voetbal”, sprak de professor. „Ik doe geen concessies.”
En dus staat er vanavond in Montpellier weer een team op het veld dat voor een groot deel bestaat uit zelfopgeleide spelers, aangevuld met voetballers die perfect passen binnen de visie van Wenger. En ongetwijfeld zal het spel er weer fris en leuk uitzien. Maar zolang er geen prijzen worden gewonnen, blijven de sterkhouders op de top van hun kunnen verhuizen naar clubs waar dat wél gebeurt.
Het geloof in Arsène Wenger lijkt oneindig. Maar voor een man die zelf als professor wordt beschouwd, zijn de rapportcijfers de laatste jaren toch echt aan de lage kant.
J. Haarsma | 17-09-12 | 21:50 | 0 reacties