Van de 26 keer dat een etappe op de Alpe d’Huez eindigde, kwam er 8 maal een Nederlander als eerste over de streep. Kan bijvoorbeeld Robert Gesink of Bauke Mollema vandaag voor nummer 9 zorgen op de ‘Hollandse berg’? Dit waren hun voorgangers.

Gert-Jan Theunisse (1989)
Het is al weer 22 jaar geleden dat een Nederlander zegevierde op de Alpe d’Huez. Na 130 kilometer vol op de aanval te hebben gefietst, zorgde Gert-Jan Theunisse na 5 uur, 10 minuten en 39 seconden voor een oranje feest in de wielerhemel voor klimmers. Een jaar daarvoor werd hij op dezelfde berg tweede achter zijn ploeggenoot Steven Rooks. Uiteindelijk eindigde Theunisse in ’89 als vierde in het klassement en ging hij in de bolletjestrui terug naar huis.

Steven Rooks (1988)
Samen met zijn maatje Theunissen had Steven Rooks een paar goede dagen achter de rug. Op de avond voor de Alpe d’Huez-etappe zeiden ze in het hotel tegen elkaar dat het een droom zou zijn als ze als nummers een en twee boven zouden komen. Die droom kwam uit. In Parijs moest Rooks genoegen nemen met de tweede plaats in het eindklassement, maar hij won wel de berg- en lapjestrui (van het combinatieklassement).

Peter Winnen (1981 en 1983)
De laatste kilometers wilde hij niet meer. Peter Winnen vond er geen zak meer aan, al die mensen op de weg en al dat water dat hij in zijn gezicht kreeg gesmeten. Toch reed hij door en luisterde hij zijn debuut in de Tour de France op met winst op de Alpe d’Huez. Twee jaar later flikte hij het kunstje opnieuw, ondanks dat hij eerder in de Pyreneeën de hoge verwachtingen niet kon waarmaken. Winnen kwam ijzersterk terug in de Alpen en mocht zelfs even aan de eindzege snuffelen. In Parijs stond hij echter op het derde schavot.

Joop Zoetemelk (1976 en 1979)
Vier jaar voordat hij wereldfaam verwierf door de Ronde van Frankrijk op zijn naam te schrijven, was hij de eerste Nederlander die als winnaar op Alpe d’Huez aankwam. Al moet gezegd worden dat het toen pas voor de tweede keer was dat de finishlijn daar was getrokken. In 1952 had Fausto Coppi de primeur. In 1979 kwam Zoetemelk wederom als winnaar uit de bus. Er waren toen twee etappes die eindigde met een beklimming op Alpe d’Huez. De Portugees Joaquim Agostinho won de andere rit.

Hennie Kuiper (1977 en 1978)
Na de ritzege van Zoetemelk in 1976 zorgde Hennie Kuiper er een jaar later voor dat Alpe d’Huez werd omgedoopt tot Nederlandse berg. Wat overheerste was echter de teleurstelling over de tweede plek in het eindklassement achter Bernard Thévenet, die later toegaf doping te hebben gebruikt. Een jaar later vierde Kuiper weer feest op ‘zijn’ Alpe d’Huez, maar opnieuw kreeg hij een zware teleurstelling te verwerken. Door een zware val moest hij opgeven en huiswaarts keren.